11. yılım bitmek üzere :d ev sahibim çıkmamı bekliyor. ben de çıkmak istiyorum ama çıkamıyorum

ilk evime 6 sene once ciktim, acikcasi memnunum. yeni yapilmis bir binaydi, ev sahibiyle de bi muhabbetim yok; zam donemi ikimiz de makul davraniyoruz ortada bulusuyoruz.

seneye evimi alana kadar burada devam. 3 senede bir ev degistiremezdim ben ngl

Son yüzyılda en uzun süre oturan kimse sanırım . Ardından çıkan olaylar da daha yeni :
www.yenialanya.com

saydim son 10 yilda 6 farkli evde oturmusum. daha gecen ay tasindim, bu da 7. oluyor.

kiraci olarak ortalama 1 sene (22 ay, 2.5 ay, 24 ay, 1.5 ay)
ev sahibi olarak ortalama 3.5 sene yaklasik (53 ay, 33 ay)

cok kisa olanlar biraz ozel durumlardi, yoksa ortalama 2 sene olurdu sanirim.

2023'te oturduğum evimi aldım. Ev sahibi olarak 3 sene oldu.

Ondan önce 16 senelik kiracılık hayatım var. 6 ev değiştirmişim. son 3 evimde 4'er sene kalmıştım.

6.5 yıl aynı evde oturdum ben romanya'da.
ülke değiştirmesem hala aynı evde oturmayı düşünürdüm.

25 senedir İstanbul' dayım. Şu anda kiracı olarak oturduğum 8. ev. Bundan bir öncekinde 12 sene oturdum, ortalamayı o yükseltmiş :)

Öğrencilikle Ankara geldikten sonra ilk yıl yurt sonra kiraya başladım. 26 sene olmuş toplam 11 ev değişikliği. Arada 1 sene askerlik var birde.
Kısaca 24 sene—> 11 ev
Ayrıca kiraya devam

İlkinde 2, 10 ikincisinde sonuncu da 8yıl oturup evlendim

Tabi görecek. Erdoğan son bir dönem daha kalır. Her türlü kazanır. Kazanabileceği adaylar çıkar sadece karşısına, yoksa mapus garanti İmamoğlu gibi. Olur da kaybetseler polis, tsk, ysk, anayasa mahkemesi zaten müsade etmez. Her şey ellerinde iki gizli tanığa, siyasi yasağa bakar. Sonra bilal’e bırakır partiyi. Bilal’in ya da damatlarının hiç şansı yok, Erdoğan’ın en azından kendisine tapan %30 kitlesi var. Bunların halkta hiç karşılığı olmaz. Akpden birçok kişi de o seçimde aday olur ayrı parti kurar fena dağılırlar. Son 5 sene kaldı kurtulmaya.

elbette görecek. imparatorluklar yıkıldı, canım sovyetlerim bile dağıldı bu dandik abd uydusu ülkenin iktidarı mı değişmeyecek? ha hayat iyiye gider kötüye gider, değişim anlamlı olur anlamsız olur orasını bilemem ama bir şeyler değişecek elbet.

hayat hem kısa hem uzun... bu konuda hep çarpıcı bulduğum bir örnek var. eski sevgilimin babası 20'li yaşlarındayken yugoslavya dağılıyor. ailesinde ölenler var, kendi oğlu bombardıman sebebiyle zagreb'e yetiştiremedikleri için engelli doğuyor. şimdi demiryollarından emekli, hali vakti yerinde, iyi yaşayan bir adam. yani herif sekiz yaşında mareşal tito aslan yugoslavya tey tey dedi, gençliği iç savaşta geçti, şimdi stabil bir ülkede iyi kazanarak sakin sakin yaşıyor.

ben bizim nesil için mevcut iktidardan çok daha büyük ve geniş kapsamlı sorunlar olduğunu düşünüyorum. bunların gitmesi filan hiç mesele değil yani kimler geldi kimler geçti. giderler. o sorun değil.

İktidar değişir ama düzen değişmez. Sen ülkeni değiştir. Ya da bu meseleleri dert etmeyecek kadar paran olsun.

İktidarla muhalefetle seçimle falan oyalanma. Benim kayınpeder 70 i geçti. Demirel i özal ı ecevit i erbakan ı tansu yu falan hepsini gördü. 50 yıldır iktidar değişecek diyor.

Umudum var diyor. Ben de ona umudun değil kör bi inadın var diyorum.

Kısaca kendi meseleni kendin çöz. Siyasetçiden medet umma.

iktidar değişse bile türkiyenin düzeleceğini zannetmiyorum.
o yüzden de türkiye'de değilim.
belki başka bir ülkenin pasaportunu alırsam dönebilirim sadece.
veya türkiye şansına ab'ye girerse.

değişeceğini sanmıyorum, eğitim daha kötüleşti, eskisinden daha cahil bi kesim geliyor gotunun kılıyım diyenden bile daha yoz kesim anadoluda, istanbul yan semtlerinde aşırı çok.. eskiden millet en azından televizyonda neyin ne olduğunu görüyordu şuan sadece propoganda var kimsenin birşey gördüğü bildiği yok büyük bi kesim zaten sözcü tv gibi alternatif kanalları izlemiyor

mazda corolla'nin karsiligi degil, model ne? hangisi yuksek km'de? kmlerin kac oldugu da onemli bence, 40'a 80 ile 100'e 200 oldukca farkli mesela.

2002 araba da 2010 araba da alınmaz. 2002 model araca binmek manyaklık.

bahsettiğin araçlarda artık konu km değil. nasıl bakım görmüş, nerede kullanılmış bunlar daha önemli.

2010 civari Mazda'lara cok guvenemiyorum, Ford ile ortak calisma sonucu uretiliyordu sanirim ama her modeli icin gecerli mi bilmiyorum. Bakimliysa falan cok sikinti olmaz belki ama genel olarak problemsizligiyle on plana cikar mi emin degilim.

Ben olsam 2010 sonrası parçası, ustası daha ucuz ve bol şeylere yönelirdim. Hyundai Getz gibi.

2010 civarı mazdalar doğu avrupa'da hala popüler olsa da 2 seçenekten başkasına yönelmeni tavsiye ederim.

öte yandan kozmetik olarak (mesela içinde yırtık pırtık olmaması) düzgün iyi bakılmış bir yüksek kilometreli araba da alınabilir.

arabadan anlamıyorum. o paraya manuel clio asla alınmamalı. eşimde 2020 clio 5 touch paket var otomatik. ona bile 1m vermem. pazarlıkla 2020 corsa elegance alınır o paraya.

Manuel vites , 1 motor. Satmaya karar vermediğinizde biraz geç satılır. Düşük km olması avantaj. Bunun bilincinde hareket edin. Galeriden araç almak son tercihim olurdu.

manuel,atmosferik motor, boş paket, hatchback dar araç, bagaj hacmi düşük. km ve hasarsız olması iyi elbette ama 1 milyon verilecekse ve manuel olmaya razıysanız daha iyi seçenekler bulabilirsiniz.

1.0 Sce motor beygiri çok düşük 65 bg motosikletten hallice. öyle uzun yol vs gitmez, hızlanmaz ve epey de yorar. şehir içi kullanacaksanız belki olabilir ama bayırda filan zorlanır. renault için 1.0 Tce, turbolu 90 bg almaya çalışmak daha mantıklı eğer kullanımınız yoğun olacaksa.

Bu paraya atmosferik alacaksan benzer km’de 1.4 Egea almanı tavsiye ederim.

sce değil tceye bak. reno avantajı al satı kolay, parça ucuz. motor eski atmosferik motor sceler tutmuyor.

Galeriden araba alma.
Galeriden araba alma.
Galeriden araba alma.

Sce turbosuz, beygiri ve torku çok az.
Eğer clio 5 ya da 5.5 almak sana mantıklı geliyorsa manul vites + turbolu versiyonunu (tce) alabilirsin aynı paraya.

Galeriden araba alma.
Galeriden araba alma.
Galeriden araba alma.

yokuş kalkış desteği varmış ama yokuşta kalkmaz bu :)

başka bir araç bak bence de.

aynı tutara çok daha iyi arabalar bulursunuz, bu dönemde hele ki manuel e bence çok , diğer detaylara değinmiyorum bile

3 iyi aslında ve limitin üstünde ama patlama bambaşka olay. Lastikte garip bi şişik bişey var mı? Bir de yağmurda çamurda nasıl sence, o marka modele göre bile değişiyor. (tabii kaç yıllık olduğu da önemli malzeme ömrü var bir de)

lastiğin diş derinliği fren performansını yağmurlu havalarda çok etkiler. öte yandan eski bir lastikse, diş derinliği tam bile olsa sıkıntı çıkartabilir. lastiklerdeki dişlerin bir amacı da yağmur suyunu tahliye etmek. 3mm yağmurlu havada düşük performans gösterir neye göre gösterir 5 6 7 8mm diş derinliğine sahip lastiğe göre gösterir. öte yandan 3mm dişi kalmış yeni lastik ile 8 mm dişi kalmış eski lastik gözle görülür fark yaratır. eski ve sertleşmiş diş derinliği 8mm olan lastik yeni ve diş derinliği 3mm olan lastiğe göre daha kötü performans gösterir.

motorsiklet lastiklerimin hiç bir zaman diş derinliği bitmedi ama zamanı gelip eskiyince sık sık patlamay başlıyor, oradan anlıyorum artık kullanmamam gerektiğini. bu yazdıklarımı da 2007 yılından beri aynı marka model motorun 3.sünü ortalama olarak hergün kullanan birisi olarak yazıyorum.

başına bişey gelir mi gelmez mi? bilmiyorum. bildiğin üzere bunlar şans kader kısmet işi biraz da....

2008 model grand vitaranın orijinal lastiği takılı halde uzun yol yapıyor bizimkiler.
araba 70 binde mi ne (bridgestone).
dört çeker arabayla hız da yapmadıkları için (90-120 arası maksimum, zaten 5 vites araba çok kafa ağrıtıyor) başlarına bir şey gelmedi henüz.
benim vitaramın yaz lastikleri 2019 dotluydu ama araba 46 bindeydi (conti eco contact).
zaten yılın 4-5 ayı da 2023 dotlu kış lastikleri ile geziyordum.
arabayı satmasam en az 3 yıl daha yaz lastiklerini tutardım.

şimdiki arabamda (2019 model 77500 mil) 3 lastik 2021, biri 2023 dotlu.
aracı uzun süre kullanmam gerekirse 2-3 yıl içerisinde tüm lastikleri (bridgestone) conti all weather yapmayı düşünürüm.

not: en sık lastik değiştirdiğimiz arabada günlük 100 kilometre yapılıyordu otobanda. orijinal nct 5 eagle lastiğin bir tanesini çukura girince balon yaptım ben arabayı aldıktan 3-4 yıl sonra. tam set procontact 5 aldım. o lastikler sırasıyla bir kere yarıldı, bir kere vida ve bir kere de tavuk kemiğine maruz kaldı. sattığımızda aldığımız procontact 5'ler üstündeydi (satış 2021, kilometre 220 bin civarı. belki 100 bin aynı lastiği kullanmışızdır).

direkten döndüğüm mevzuyu anlatayım.
arabayı çok sık kullanmadığım için lastiklerin diş derinliği gayet yerindeydi ama ömrü dolmuş farkında değilim.
bir gün uzun yolda 110-120 üzerine çıktıkça direksiyon titremeye başladı. herhalde rot balans ayarı lazım diye düşündüm. neyse ki zorlamadım 100 civarında gittim.
gittiğim yerde lastiğin yan yüzeyindeki hafif yarılmaları gösterdiler. değiştirme işini erteleyeceksen bile lastikçiye kontrol ettir derim.

soguk hava sevseniz bile avusturya'yi aralik'ta tavsiye etmem. uyusursunuz. gezmek mümkün olmaz. mayis ayinda gelin salzburg'a. mis gibi.

ben bu tür keyfe keder planlamaları, bir konser veya opera falan bulup, ona bağlayarak yapmayı seviyorum. aralık ortasında ben de atina ya da prag düşünüyorum. ikisinde de benzer programlar var. atina daha kolay, prag da alışveriş açısından daha zevkli geliyor. ben henüz ciddi bakmadım ama dönüş bileti fiyatları maçın sonucunu belirler diye düşünüyorum.

aralikta noel pazarina gidilir. yani salzburg.

bükreş, cluj, sibiu. bükreşe ve cluja istanbuldan direkt uçuş var. timişoara tarzım değil ona da direkt uçuş var ama yazmıyorum. aralık başı buralar soğuk olabilir ama eğlencelidir. özellikle cluj ve bükreş gece hayatı hareketlidir de.

atina'yı salla

thy güney avrupa kampanyası var, ispanya, portekiz, italya uygun biletler var.

sacma sapan bir sekilde olen unlulere daha cok uzuluyorum ben galiba: (bkz: erdal tosun).

Kerim Tekin ya. Şok bi ölümdü hem genç, hem imaj değişikliği, yükselen çıta, ani olması vb vb...

Defne Joy Foster ♥️

Bir de üzerinden yıllar geçmedi çok kısa bir zaman geçti ama Ece İrtem de var. Röportajlarından kısa kesitler izledim ve gerçekten sarılmayı çok isterdim🥺

baldur2 söyleyince hatırladım Erdal Tosun'un ölümü gerçekten üzücüydü, saçma sapan trafik kazasıyla.

ben Chester Bennington demeye gelmiştim.

james gandolfini. tony sopranoyu o kadar sevmiştim ki ölünce üzüldüm.

yıllar yıllar önce yeni melek'te konser sırası beklerken tarık akan yanımdan yürüyüp geçmişti. adam yaşına rağmen inanılmaz etkileyiciydi; resmen ışık saçıyor gibi bişeydi.. allah rahmet eylesin.
ünlülerden çok üzüldüğüm birisi aklıma gelmedi. camia ünlüsü olarak barkın bayoğlu'na günlerce ağlamıştım. aklıma geldikçe hala içim sızlar.

edit: ronnie james dio, tr konserinden hemen önce ölmüştü. bilet elimde, çok fena içimde kalmıştı onu canlı dinleyememek.

Gökhan Semiz, Kerim Tekin, Yavuz Çetin. Ölümlerine çok üzülmüştüm hala da üzülüyorum.

Kesinlikle Müslüm Gürses.
çok değerli bir kalp, çok değerli bir ses.

barış manço vefat ettiğinde çok üzülmüştüm. harun kolçak, ajlan, ilhan şeşen, hüner coşkuner, zeki müren, banu ve akrep nalan hala şarkılarını dinlerken üzülürüm. sevdiğim sanatçılardı...

Gökhan Semiz, Müslüm Gürses, Amy Winehouse.

baris manco, baris akarsu, robin williams

onno tunç ve uzay heparı, ikisi de müzikal manada çok sevdiğim ve değer verdiğim insanlar. bence çok erken oldu. enteresan olan bi başka şey ise bu kadar başarılı insanların birisi trafik kazasında, diğeri uçak kazasında öldü.

ikisi de şu an yaşasaydı, türk pop müziği çok farklı bir noktaya gidecekti, aynen olması gerektiği gibi. keko repler, 4 akorluk şarkılar olmayacaktı.

Barış manço ya üzüldüm ama öyle ağlamalı falan olmadım kimse için

Kazım Koyuncu.

Harun Kolçak, Barış Akarsu, Defne Joy Foster

Barış Akarsu ve Kıvırcık Ali üzmüştü öğrendiğimizde.

Uzay hepari

Gerçekten böyle her hafta aklıma gelen, hala podcastini dinlediğim, yaptıklarını tekrar tekrar izlediğim kişi Norm Macdonald.

Umberto Eco 19 şubat 2016
o günü hatırlıyorum duyduğum anda çok üzülmüştüm , kitaplarının türkçeye çevirilenlerinin çoğunu okudum . hala aklıma gelir yaşasaydı daha çok yazsaydı diye boğazım düğümlenir . kendime çok yakın hissettiğim bir insandı.

Beni çok üzen ölemeyişler var. Bir türlü ölmeyen, ölmeye ayak direyen, ölünce bayram edeceklerim var.

yerli baris manco
yabanci MJ..
ikisinde de bi gozum sulanmistir.

baris akarsu
ümit yilbar
kazim koyuncu
nick drake
mustafa koc
suna kirac (ölümünden cok hastaligi)

cok üzmüyor ama ah be dedirtiyor.

mark lanegan...

en çok mark'ın ölümüne üzüldüm. chris cornell'a ve tom petty'e de üzülmüştüm ama mark aşırı koydu.

--------

ha bir de jules bianchi.

çok sağlam pilottu. leclerc falan yanında halt etmiş.

kazasını izledim.

antoine hubertin kazayı da izledim.

o da çok kötü öldü.

Emre Gönlüşen.
Çok çok üzülmüştüm.

Barış Akarsu-- hala dinleyemiyorum
Kazım koyuncu -- türküleri dinliyorum ama işte gidiyorum albumunu dinleyemiyorum.

bu arada mesela şu abilerimiz braşovlu bir senfonik metal grubu.
www.youtube.com

bunların 94'lü robert cotoros diye bir ritm gitarist / back vokali varmış (şarkı sonundaki brutal vokaller ona ait). eleman covid sebepli ölmüş.

grubun konserine gitmiştim robert öldükten çok sonra. ben normal şekilde ayrıldı zannediyordum. geçmişi inceledim ağladım.

-------

replikasın solisti gökçe akçelik'in ölümüne de çok üzüldüm.

bir ev bir araba alırım. evim ve arabam yok. 10 milyon tl ancak piyangodan gelmiştir.

oturacaksam max 5-6 milyona ev, kalanı dolar altın faiz sepet.

Borsa dipte. Borsaya girerim. 😊

önce ev. o varsa gerisi kişinin risk anlayışına göre değişir.
kendi adıma üçte ikisini faize koyardım. geri kalanı ile piyasalarda işlem yapardım.
riskli enstrümanlarda işlem yapamam diyen kişi için seçenekler belli. üstte yazıldığı gibi faiz, döviz, belki kıymetli madenler.

kesinlikle ev...
hem de türkiye'de değil.
179 bin euro'ya romanya'da daire bulunur çok rahat.

6 milyon ev veya yazlık (yeni bina)
4 milyon faiz

1 sene sonra geri mi isteyecekler? ya da bir yere ödeme mi yapılacak? 1 sene boşta ne demek açarsanız cevaplayalım :)

serbest fona girerim, swh.

1 yıl sonra bu para ödenecekse ya da gidecek yeri varsa ev, arsa almak doğru değil. yapmayınz.

bir kısmı döviz mevduat, bir kısmı tl mevduat en güvenlisi.
bir kısmı ile yabancı borsada hisse ya da enflasyonun biraz üzerinde seyreden fon.

gidecek yeri olan para ile kar yapmaya çalışmak stres kaynağı olur, o yüzden enflasyona karşı erimesin yüzde bir kaç kazandırsın bu yeter.

alınır, tabi corollaya kıyasla çok daha ufak olacak. yaris baya minik bir araç focustan geçince alışmak zaman alabilir.

focus'ta büyük bir araba değil.
beni çeken yönü corollaya yakın sağlamlıkta ve 2.el temizini bulması daha kolay

kazasi yoksa bakimliysa alip 10+ sene binersin.

Alinirrr

paran varsa sıfır yaris cross da alabilirsin. romanya'da en çok satan sıfır arabalar arasında cluj'da. millet bolt / über bile çekiyor.

Temizi yıllarca götürür, alınır candır. Bu arada içi de benzer sınıftaki arabalara göre çok geniş ve rahattır. Ford buna göre aşırı basık kalıyor benim tecrübelerime göre.

autopress.com.tr

9 yıldır kullanıyorum. Taş gibi araba. Corolla neyse yaris te o. 4 kişiyiz yetiyor. Patates çuvalı taşımayacaksan bagaj da yeterli. Tatile de gittik köye de.

Gönül rahatlığıyla alabilirsin.

ford focus için aslında pke buyuk değil bagajıda yok gibi diyorsan sana yaris gelmez. hyundai accent blue'dan clio'ya geçtim bagajı yok hiç birşey sığmıyor. uzun yola hala evdeki büyük sedanla gidiyoruz.

numaralı güneş gözlüğü camları var.

numarali gunes gozlugu cami, mumkunse zeiss.

eski erkek arkadaşım o klipslilerden kullanıyor. kapalı alana geçince güneş gözlüğü klipsini çıkarıyor ve normal şekilde kullanıyor. seviyor ve baya rahat diyor.

numaralı güneş gözlüğü benim için sıkıntı ya. çıkarmam gerekecek illaki ve o zaman göremeyeceğim diye sevmiyorum. benim gözler -5 numara. ben güneş gözlüğü kullanacaksam lens takıyorum.

bence lense alışmaya çalışın. :d

Gözlerim 6 numara civarı. Hayatımda hiç lens takmadım.

Bi tane numaralı normal gözlüğüm, bir tane de numaralı güneş gözlüğüm var. Değiştire değiştire takıyorum. İşe hep sırt çantasıyla gittiğim için zaten sorun yok çantaya koyuyorum gözlük kabında duruyor güneş gözlüğü, takacağım zaman yer değiştiriyorum normal gözlüğümle. Çantasız gideceğim bir yerse de tişörtümün yakasına asıyorum yine o an takmadığımı.

Numaralı güneş gözlüğüm var. Araba kullanırken otoparka tünele girince falan değiştirmesi zor oluyor. Ama o şekilde kullanıyorum.

Güneş gözlüğü alırken onuda numaralı camla değiştirtiyorum.

gözlüksüz hakikaten göremeyen eski sevgilim numaralı güneş gözlüğü kullanıyordu dışarıda yaptığı her aktivitede. buna uzun yolda araba kullanmak da dahil.

Fotokromik cam kullanıyorum,güneşte kararıyor,içerde şeffaflaşıyor.Kaliteli markalardan (hoya,seiko) yaptırmaya çalışıyorum.Avantajı tek gözlükle işi hallediyorum ama dezavantajları da var.

Eskiden numaralı güneş gözlüğü kullanırdım:
www.eksiduyuru.com

Son yıllarda klips kullanarak daha rahat ediyorum. Bir tane evde, birer tane arabalarda, bir tane de çantada oluyor her zaman. İhtiyaç anında geçiriyorum gözlüğe.

Tecrübelerim sonucu en kullanışlısının şu tip olduğuna karar verdim:
www.hepsiburada.com
Linkteki ürünün birebir aynısı değil benimkiler. Ben abd’de walmart’tan almıştım ucuza 5 tane. Ama klips tipi o şekil. Mandalla tutturulup yukarı kalkabilen. Renk siyah.

Şu tip yaylıları çok kullanışlı değil, hem her gözlüğe olmuyor, hem de çabuk kırılıyor tutamaçları:
www.hepsiburada.com
Bu tip olanlardan çok kırdım zamanında. Tavsiye etmiyorum.

Manyetik yapışanları kullandım işe yararlar ama seçenek bulmak zor. Klipsler hem cam ile arasında boşluk bırakıyorlar hem de çok kötü görünüyorlar bence. Bu yüzden artık direk numaralı güneş gözlüğü alıyorum. Atasun veya diğer gözlükçülerde oldukça fazla seçenek var ve artık maliyetleri de geçtiğimiz senelere göre daha uygun.

9 yaşından beri gözlüklüyüm, yukarıda sayılanların hepsini kullandım. hatta gözlüğe yukarıdan mandallanıp yukarı doğru menteşeli açılıp kapananları bile kullandım.

var olan bütün teknoloji sayılmış.

numaralı renkli cam içlerinde en konforlu olanı, ama bence iki dezavantajı var. birincisi benim gibi yüksek miyopsanız illa ki iki gözlük sürekli yanınızda olacak, onu çıkar öbürünü tak, çıkar tak çıkar tak. ikincisi de istediğiniz güneş gözlüğü modelini kullanamamak. numaralı güneş gözlüğü denen şey normal optik camın bir teknoloji ile boyanması ile üretiliyor. beğendiğiniz bir çerçeveye uygun optik cam yoksa, ya da optik cam takılabilecek bir çerçeve değilse o modele elveda diyorsunuz. ayrıca güneş gözlüğü firmasının sunduğu teknolojiyi de çöpe atıyorsunuz. kendi orijinal camını çıkarıp yerine başka cam takmanız gerekiyor. model falan umurumda değil, güneşi kıssın yeter, herhangi bir çerçeve olsa da olur diyorsanız bu dezavantajı geçiniz.

ama ben konforu lenste buldum. ben de takamam diyordum, karşımda lens takan kişiyi bile görünce gözlerim akıyordu. ilk denediğimde çok zorlandım. ama taktıktan sonra alıştım. bence bir sağlık probleminiz yoksa lense alışmaya çalışın. sadece güneşte değil, denizde yüzerken falan da etrafınızı görün.

Normalde üç ayrı tatil yaparım hemen hemen hepsi 7-8 ay öncesinden bellidir.
Gelecek sene özellikle yaz dönemi işle ilgili yoğunluğumun olacağını düşündüğüm için tek tatil planladım, gelecek sene ne olursa olsun Ayvalık film festivaline gideceğim.
İki senedir festivallerden ve filmlerden uzak kalmam beni psikolojik olarak bitirdi.

Nisan gibi de birkaç günlük küçük bir hava değişimine gideceğim onda da birçok detay belli, kalacağım yer vs. Böyle detayları son ana bırakmaktan hiç hoşlanmıyorum.

Geleceğe dair planlar yapmak bana çok iyi geliyor.

Çocuğun olduğu dünyada kafana göre tatil planlayamıyorsun. O yüzden okul tatillerine göre plan yapmak mantıklı oluyor.
Detaylı tatil planı olmasa da önümüzdeki 3-4 sene için büyük tatillerin bütçesi zamanı belli oluyor.

iş hayatımdan dolayı tatillerimi en fazla 10 gün öncesinden planlayabiliyorum. seneye olan tatili planlamak nasıl rahatlıktır yaşamak isterdim.

Çalışmaya başladığımdan beri her yaz farklı bir belirsizlik olduğu için 5 senedir hiç planlı bir yaz tatiline çıkamadım. İki hafta sonra eşimle ilk tatilimize çıkıyoruz (evlendikten sonra balayı tatili bile yapamamıştık neredeyse tam 1 sene sonra balayı yapmış olacağız :D). Tatili de ağustos sonu eylül başı gibi ayarladık. Şöyle aylar öncesinden biletler, oteller alınıp ayarlanmış tatil konseptine ben de çok özeniyorum ama. Seneyeden itibaren daha stabil olacak diye umuyorum bakalım

bir hafta da değişen gündem,
başka ülkelerde 10 sene falan oluyor heral.

1 haftalik plan benim için gayet uzun.

bir haftadan uzun plan yapmam. tatil yapmam. tatil icin plan hic yapmam. evet, ot gibi yasayan arkadas benim.

işim gereği uzun vadeli planlar yapmıyorum. geçmişte, önceden tatil planı yapıp para falan ödüyordum ama iki kere gidemedim ve param yandı. kaldı ki otel tatili zaten sevmiyorum.

bu hafta tatile gitmeye karar veriyorum. bir yer bulamazsam, 3-4 farklı yazlık alternatifim var. en kötü onlardan birine gidiyorum.

geçen sene ağustos / eylülde 2026 nisandan temmuza kadar planlar yapmıştım.
elimde patladı.
para bile kaybettim.
artık 1 ay kalaya kadar plan yapmam asla.

Bu Mayıs'ta Japonya'ya gittim, planını geçen sene Eylül Ekim gibi yapmıştım. Seneye Mart'ta tekrar gidicem, planını şimdiden yaptım.

- Ne olduğuna bağlı aslında. Yapmak istediğim bir şeyse, elimi kolumu bağlatmayacak şekilde bir zaman çizelgesi oluştururum.

- Yaz değilde; Mayıs ayında iki gezi rotamdan birini düşünüyorum. Çok erken ve imkanlarımın olması nedeniyle netleştirmedim ama yüzeysel olarak belli. Endülüs gezisi ile Baltık gezisi. Belki sürpriz bir alternatif çıkarsa, değerlendirilirim.

- Bir keresinde bir etkinliği 5-6 ay sonrasına planlanmıştım ve uyguladım. Müthişti.

Uzun zamandır yapmak istediğim Bungee Jumping'i 2024 senesinde bir gezimde niyetlenmiştim ama gezi planına yerleştiremedim. Dedim dönünce bakacağım.

2024 senesinin Kasım ayında başladım araştırmaya; Nerede yapılır, ne zaman yapılır, tarih aralığı nedir, nasıl giderim, nasıl dönerim, kaç para lazım? Mayıs 2025'te, Interlaken İsviçre'de yapacağım. Vizem yok. Ocak 2025'te Malta'dan vize başvurusu yaptım. 1 sene verdiler. Mart sonu Malta'ya gittim, geldim.

14 Mayıs gününe rezervasyonu oluşturdum. Bir süre sonrada oteli ayarladım. Bir süre sonrada Zürih - Interlaken gidiş dönüş tren biletlerini ayarladım. Bir süre sonra 13 Mayıs'da gittim, 14 Mayıs'da Bungee Jumping yaptım, 15 Mayıs'da döndüm.

izmir'e gitmek isterseniz toplu taşıma ile denize girebileceğiniz ücretsiz plajlar çok kolay
aliağa , yeni foça , eski foça , çeşme ,urla olabilir .
ekim sonu serin olabilir diye düşünürsek fethiye'ye gidebilirsiniz . yine minibüs ile ölüdeniz'de ya da çalış plajında yüzebilirsiniz . oralarda deniz daha sıcak

Deniz için Antalya.

ekimde izmir tarafları keyifsiz olabilir. antalya ya da mersin düşünmeniz gerekir.

Denizse antalya.

29 ekimde kaş baya canlı oluyor.

Kordon alsancak falan gezerseniz İzmir den kaçmak isteyebilirsiniz.

28 ekim 2013'te ılıcada denize girmiştim ben akşam 7'de.
denenebilir.
ulaşılabilir deniz için de arabam yok demişsiniz antalya'ya gidin.

29 ekim sonrasi ceket,montlar kulanilmaya başlar egede.

Bir şey olmaz. Sanayide bir ustaya gidip cihazla sıfırlayabilirsin. Araç ne Sandero mu, duster mı?

normal yol bilgisayarından saymaya devam ettir. belki herhangi bir arıza teşhis cihazı arabanın diğer modüllerinden km okuyabilir. bunu da dene.

@jackyr

Logan Mcv 2014. 920k da motor değişti tabii.

Harika olay. Çok seviyorum böyle yüksek km araçları görünce. 1.5 dci sanırım. Kazasız belasız kullanın. Taksi ya da taksi çıkmasıdır herhalde.

ben olsam dışarıda yaptırırdım. dışarıda çok iyi vag grubu ustaları var. bir de işçilik ve malzeme ücreti fiyatlarını yazarsanız daha detaylı cevaplar gelecektir. sandık motor alıp koysak bu kadar masraf çıkmaz(gti ve R hariç).

ben olsam özel serviste yaptırırdım. güvenilir bir usta bulup. çok çok daha ucuza gelir bu rakam. ankaradaysanız rakam almak için bir ustaya yönlendirebilirim.

ek olarak kesinlikle kullanırdım 10 sene daha

Kullanma niyetiniz varsa bakimini yaptirmakta bir sikinti yok ama yetkili servis takintiniz yoksa yetkili servis olmasa da biraz eli yuzu duzgun yerde ayni islemleri yaptirsaniz daha iyi olmaz mi? Yazdiginiz listede, bilgim yok ama belki su pompasi degisimi biraz cetrefilli olabilir, gerisi iscilik anlaminda cok birsey degildir.

saydıklarınız için bu rakam aşırı fazla.
dışarıda çok uyguna yapılır, sadece usta seçerken dikkat edilmesi gerekir.

nasıl 250 bin oluyor bir yanlışlık olmalı. usta'nın pavyon masrafıda içinde herhalde. 2012 model araç şu an 14 yaşında 10 sene sonra 24 yaşında bir hurda olacak. emin misiniz 10 sene daha kullanacağınıza?

muhtemelen yürüyende bir çok şeyi değiştirecekler, devirdaim , 4 disk 4 balata değişecek, triger değişimi de olabilir. fiyat 250 bin şu yaştaki araba için çok olsa bile orjinal parça ve yetkili servis fiyatlarını göz önünde bulundurunca yüksek değil. malum orjinal serviste herşey 2 3 katı.

Mantıksız . Çok para bu. Üstüne 100bin TL koyduğunda yine idare edecek seviyede başka bir araç alınabilir.

Dışarıda yaptırın ama kendi paraya satmamış namuslu usta bulun bu işleri iyi bilen tanıdık aracılığıyla.

arabanın piyasa değeri ne kadar? bence çok fazla. sanayide lastikler hariç 30-40k bile tutmaz bunlar.

Ağır bakımdan kasıt triger kayışı değişimi diye tahmin ediyorum. Su pompası değişimi de beraberinde yapılıyor genelde, onu da yazmışsınız.

Bu ikisi dışındakiler sanayide çok daha ucuza yaptırılabilecek basit şeyler. Triger de dışarıda değişir ama güvenmiyorsanız bir tek bunu yetkili serviste yaptırıp diğerlerini sanayide yaptırabilirsiniz.

Bakım yapılmasına yapılmalı da, servisin 250 bin çıkardığı yerde, sanayide en fazla yarı fiyatına yaparsın. Fiyat çok uçuk geldi bana.
Wv servisinden ayrılıp kendi tamirhanesini kuran iyi bir usta bulursan en kralını çok daha ucuza yaparsın. Ben olsam öyle yaparım, ki ayda 5 bin km yapan biri olarak öyle yaptırıyorum.

Ben 10 sene daha kullanmam, satarim oncelikle onu soyliyeyim. Hele otomatikse hic dusunmem.
Fakat siz kullanma taraftariysaniz, 10 senelik arabayi yetkili servise goturmenin hic bir mantigi yok. Yetkili servise, garanti kapsaminda ya da iyi niyet garantisini devam ettirmek isteyen araba gider. Bence tabi.
Guvenilir bir usta ve orjinal parcalarla yola devam ederdim kullanacak olsam.

2012 passat'ım vardı, ilk sahibiydim. Dsg'den ötürü tonla uğraştırmıştı, halletmiştik şanzıman problemlerini (aşamalı olarak kavrama, volan, mekatronik değişti zamanla) Onun dışında problemi yoktu.

Km'si de sizinki kadar olmasa da düşüktü. 135bin. Geçen yıl, dediğinizi yaptım. O zamanın parasıyla 150 bin liradan fazla masraf ettim. Doğuş'ta enjektör, triger, devridaim, klima motoru, akü, şarj dinamosu vs. şimdi hatırlamadığım baya bir şeyi değişti. Ama arabanın neresini toplasak başka yeri gidiyordu. Ustalar "hocam, alman arabalarında belli bir yaştan sonra doğal. Sanayiyi sever alman arabaları" dediler

Bakın bu araba sıfır alınmış, tek sahipli, hor kullanılmamış, kazasız, kapalı garaj arabası. Süreç bıktırınca beni, hazır sıfırlamışken ve sorunsuz kullanılabiliyorken satayım dedim. Sattım. Alan kişi şehrine dönerken, yolda daha önce arıza vermediği bir sebeple arızalanmış. Etik olarak sorumlu hissettim. Halbuki gizlediğim bir ayıbı da yoktu. Adamın 28bin tl tamir masrafını ödedim ve aracı geri almayı teklif ettim. Teşekkür edip reddetti. Dedim bir daha arıza çıkarırsa bana haber verme, üzülmeyeyim. Helalleşip vedalaştık.

Yaptığım en doğru şeydi satmak.

Vag grubu araçlarınızı belli bir yaştan sonra tutmak çok mantıksız. Her gün başka yeri patlıyor.

Ekleme:
Şayet çok namuslu, dürüst, becerikli ve uygun fiyatlı tanıdık/akraba vs. bir ustanız varsa ve bazı ufak tefek aksaklıkları da problem etmeyecekseniz vw kullanmaya devam edilebilir. Ben şu kadarını söyleyeyim:

-Bu yaptıracağınız komple bakım aracı sıfırlamayacak. Araç diğer yerlerinden ama küçük ama büyük yeni problemler çıkarmaya daha sık bir şekilde devam edecek. Yetkili servis tüm indirimlere ve garanti vermelerine rağmen kazık gelecek. Ustalarla dost olacaksınız...

Benim sattığım insanlar sanayi esnafıydı. Onlar için çok mantıklı oldu. Kelepir fiyata hasarsız, diri ve konforlu bir passatları oldu.

doğru düzgün özel serviste tüm eksiklerini giderin.
not: 2005 model golf 5 kullandım 2023'te.
1.6 atmosferikti araba.
otobanda sıkıntısızca 160'la gidebilmişti.
ben de şaşırdım.
golf 5, 6, 7, bu yaştaki golf'ler romanya'da çatır çatır gidiyor ve insanlar at niyetine biniyor.

çıkan masraf bahsedilen işler için 5 kat kadar fazla. bir gariplik var.

Benim için manzaralı ev. Baktıkça içimi daraltan ev büyük olsa ne yazar.

Hiç manzaralı evde yaşamadım. Bi yaşayıp görmek için onu seçerdim.

ikiside problemli bence. manzarali olanda yatak odasinda cam olmamasi buyuk handikap. oburunun de baska binaya bakmasi sikinti.
ikisini de almam, beklerim.
buyuk binalar ise yakin zamanda baskalari da mutlaka satisa cikacaktir.

kiralik evler @cooper. zaten ikisini de tasiyan evler var ama bu sefer de cok pahali oluyor. bina zaten sehrin tam merkezinde luks ve yeni bir rezidans. ama butceme gore ya kucuk ya da manzarasiz kiralamak durumundayim.

building code’a göre ABD’de yatak odalarinda disariya acilan bir pencere bulunmak zorunda. bu kucuk daire studyo mu? Ya da odanin kapisi yok mu? Planda ne diye geciyor?

Onun disinda kisa bir sureligine kirada oturacaksam ve layout beni cok etkilemeyecekse manzarayi secebilirim. yillar once manzarali bir dairede yasadim ve gercekten her gundogumu sihirliydi. hala arada dusunurum.

kiraliksa o zaman manzarali olan.

@eileen, open bedroom diye geciyor ve oda bir paravanla koridordan ayriliyor. studyo ile 1 bedroom arasinda bir konsept. amac yatak odasini oturma odasindan ayirmak.

tahmin ettim. o tip dairelerde genelde closet space sorun oluyor. eger yeterli closet alani varsa tutulur. bence buyukluk haricinde closet space olarak da karsilastir.

Camiye veya kiliseye gercekten o kadar yakinsa hicbiri.

Manzaraya insan doyuyor ya da alisiyor. O yüzden daha kullanışlı olani secerdim ben.

büyük ev çünkü büyük manzaralı evi olanlar manzaraya vakit ayıramıyor.

manzarası olan evde uzun süreler yaşadım.
layout'u düzgün olan evi tercih ederim.

Bu ikisi arasında büyük olan ev. Yatak odasının camı olmaması ne demek?

her sekilde manzarali ev.
önceki evimizin harika bir manzarasi vardi. öyle mimari ya da agac magac olarak falan degil ama önü cok acikti ve muazzam güzel günbatimlari izlerdik. telefonum, orada yasadigimiz 3.5 sene boyunca neredeyse her gün cektigim günbatimi fotolariyla dolu. o evden cok kücük oldugu icin ciktik. 60 m2'ydi ve sahiden artik yetmiyordu.
yeni eve gecerken hem büyük hem manzarali olsun istemistim. istedigim de oldu, simdi de harika bir dag ve orman manzaramiz var ama o ilk evimizdeki gün batimlari inanilmaz büyülüydü. 4 sene aradan sonra bile aklima geliyor. filtresiz, photoshop'suz, alt kismini kesip gönderebilirim bunu, her aksamüstü böyleydi: ibb.co ve hayir, alismiyorsunuz. ben alismadim yani, her gün ayni heyecanla izliyordum. su an yasadigimiz yerde daglar gökyüzünü biraz sikistiriyor, o sebeple eskisi gibi acik alandan göremiyoruz artik günbatimlarini. os ebeple hele önü de aciksa bence manzaraliya gecin. büyük evde her zaman oturulur ki bunun da kibrit kutusu kadar olmadigina eminim.

manzara ilk girdiğiniz zamanlarda önemli. daha sonraları belki 6-7 ay o manzaraya dönüp bakmayacaksınız bile. haa misafirer için iyi bak. onlar bayılıyor ilk defa gördükleri için. bu arada %20 de pek önemli bir fark değilmiş yani. sayın alacaksanız küçük de olsa olsa manza kirada oturacaksanız diğeri.

ev ferah olcak seni darlamıcak.

Kiralıksa ucuz olanı seçerim, satın alıncaksa büyük olanı.

kısa bir süre oturacaksanız manzaralı ev

uzun süre oturacaksanız gelecekteki planlarınızı da içine katarak düşünmenizi tavsiye ederim. örneğin bir çalışma masası, çocuk odası, hobi köşesi gibi şeyleri düşünerek manzaralı eve sığıyorsanız yine manzaralı ev. ama sığmıyorsanız yeri geliyor 3-5 metrekare bile insanın ihtiyacını çok iyi gideriyor.

camsız oda olmaz. manzara güzel bir artıdır ama evin içinin kullanışlı olması temel şeydir.

Manzaraya kısa sürede alışınır / doyulur bence.

Çok misafirim geliyorsa, manzaraya karşı kahvaltı, çay kahve içme vakitleri olacaksa belki...

Ama onun dışında evin kullanışlılığı ve ferahlığına doyulmaz, aksine alışınır ve aranır. Şahsi fikrimdir.

80 m2'den 60 m2 eve geçtim kısa zaman önce. Evin en sevdiğim yanı iki balkonum. Çayımı kahvemi alıp orman manzarasını seyretmeyi ve gökyüzüne bakmayı çok seviyorum. Uzun yıllardan beri ilk defa sadece apartman manzarası olmayan bir eve taşındığım için memnunum. Daha kullanışlı bir evi tercih ederdim tabii, ama bütçem dahilinde doğru bir karar verdiğimi düşünüyorum.

manzaralı evde yaşadım, ve kesinlikle geniş ev tercih ederim.

en fazla 2-3 hafta sonra gözünüz manzaraya alışıyor, ancak bi misafir geldiğinde hatırlıyorsunuz. istanbul'da köprülerden geçerken kimsenin manzaraya bakmaması en iyi örneği bence.

senelerce istanbul şartlarında, muazzam bir manzara ile yaşadım. boğaz manzarası değildi ama istanbul'da bulunabilecek en iyi manzara idi.
inanın bir yerden sonra manzara bir şey ifade etmiyor ve evin ne kadar kullanışlı olduğu daha öne çıkıyor. bazı günler eve gelince o manzarayı görmüyorsun bile.

Manzaralıyı tercih ederdim

35 yaşına kadar 200K$ elde et. Anadan babadan kalanları üzerine ekle. Sonra pasif gelirle Asyada sürt. Ben öyle yaptım. Önceki 20 yıl boyunca köleydim. Hedefine ulaştıktan sonra önceki hayatında çektiklerinin hiçbir önemi yok. Aksine, farkındalık yaratıyor.

15 senedir yurtdisinda beyaz yaka olarak tirmaliyorum. 5-6 sirket degistirdim.
1000+ calisanli sirketlerde calistim. 10-20k calisanli sirketlerde calisan arkadaslar var.
haftada 40 saat ustu calistigim azdir, 45-46 saat yaptigim zamanalar oldu ama nadir.
hayatini ise adamak diye birsey yok, oyle birseye gerek de yok.
11 senedir ayni firmadaysan, o buyuk sikinti. 3-4 senede bir sirket degistirip farkli seyler gormek lazim.

Fransa.
Amerikan korporayşın. 100 bin kişi.
Ben misal çok çalışıyorum ama bu başka organizasyonda bu kadar çalışmayan da var. Ama bu son 1.5 senedir falan böyle global reorganizasyon sebebiyle. Eskiden çok daha normal saatlerde çalışıyordum. Şimdi yeni bir rol görüşmesine girdim, o olursa kısmetse daha insani saatlerde çalışırım.
Airbus'ta tanıdığım var, oldukça memnunlar. Tahminen organizasyona göre değişebilir, çok büyük şirketlerde herkesin iş hayatı aynı değil.

Hayatını ise adamak zorunda olmasan da benden yaşlı kişilerden hep şunu duydum; senin yaşında çocuk yokken falan biz de çok çalışıyorduk da çocuk olduktan sonra aileyle vakit geçirmenin önemini gördük. Şimdi çocuk yokken çalış ama kendine dikkat et. Sana bir şey olursa şirket geçmişte ne kadar çok çalıştın demez (product line manager ve ik müdüründen aynı şeyleri dinledim). Anladığım herkes belli dönem çok çalışıyor ama hayatta işten önemli şeyler ortaya çıkınca "eh ben artık bu seviyeye geldim, normale dönüyorum" diyor.

Açıkçası bir noktada gerçekten düşünmek gerekiyor. Kendimizi bu kadar da zorlamak zorunda değiliz kesinlikle. Misal benim Amerikalı arkadaşlar çok daha net saatlerde çalışıyorlar ama misal Amerika'da düz operasyonda çalışan ekibin tuvalet süreleri bile takip ediliyordu hiç unutmam. Hatta müdürleri herkes mesai yapıyor, sen niye yapmıyorsun falan diyordu 45 saat çalışan adama. Aynı ülke, aynı şirket, apayrı hayatlar.

degisiyor. amerika'dayim. buyuk tech sirketlerinde calistim hep. 4 sene once falan herkes yatis modundaydi. simdi her yerde isten cikarmalar var ve isten cikarmalardan sonra scope azalmiyor. ayni isleri daha az kisi takip ediyor. herkes yogun. bir onceki takimda 10-12 saat calisiyordum gunde. simdi takim degistirdim ama burasi da cok rahat degil gibi.

benim sinirimi bozan bu yogunlugun yoneticilerin beceriksizliginden kaynaklanmasi. daha mesgul olunca daha cok ve iyi is cikarmis olmuyorsun. aptal herifler yonetemiyor ve sen asagida debeleniyorsun. debelenmezsen iyi kole olmamis oluyorsun. iyi yonetici buldun mu kacirma.

Almanya.

Cogu zaman günde 3-4 saat calisiyorum ya da calismiyorum. Flexible saatler. 2de cikip 6da geri dönüp 8e kadar tekrar calisabilirim. Haftasonu calisma yok.

Bazi günler cok calistigim oluyor ama ayda 3-5 gün.

Work life balance icin en iyi ülke almanya, iskandinavya falan oralardir.
Isvicre de mesela zorlar. Calisani kovmak cok kolay. Gittigin ülkeye göre degisiyor yani.

Ama ben de su an rahatim. Almanyaya ilk geldigimde günde 10 saat calisiyordum. Hem dili hem isi ögrenebilmek icin.

Dünya'da taninan bilinen bir Alman sirketinin Almanya'daki genel merkezinde IT departmaninda calisiyorum.

Almanya'da beyaz yaka maaslari bence dusuk. Bahsettigin sirketler ayarinda buyuk ve tanindan bir sirkette olmama ragmen ben de kendi maasimi begenmiyorum ve potansiyelimin altinda kazandigimi dusunuyorum.

Onceden haftada 40 saat calisiyorduk, ama gecen yil ekonomik zorluklardan dolayi herkesin calisma saatini haftalik 35 saate düsürdüler. Cok mesai yapma baskisi yok, ama diyelim ki yaptin calistigin ekstra her saat kaydediliyor ve daha sonra o kadar saat kadar calismayabilirsin. ya da biriktirip bir iki gun tatil olarak kullanabiliyorsun.

Ben de daha cok calisacak olsam bile daha fazla para kazanabilecegim bir yere gecmeyi dusunuyorum arada sirada.

orta sınıf safsatası soğuk savaş döneminde batıyı komünizme kaptırmamak için uydurulmuş bir hikayeydi. artık komünizm/sosyalizm yok, çok daha özgür ve güzel bir dünyada yaşıyoruz (!). haliyle sermaye sahiplerinin bizim çıkarımızı düşünmek için sebebi yok. türkiye'deki kriz ortamı, mülteci krizi, avrupa ve abd'de bile enflasyondan şikayet edilmesi, işsizliğin artması vs... bunlar temelde kriz bile sayılmaz, hepsi bilinçli olarak yapılan şeyler. kriz sadece EŞEK GİBİ OKUYUP/ÇALIŞIP insanca yaşamaya çalışan İŞÇİ için var.

kişisel olarak "neyi farklı yapabilirdim?" sorusu sorulabilir elbette. kendi kariyerin nereye gider/gidebilir, aynı seviyedeki diğer insanlara kıyasla ne kadar kazanıyorsun, nasıl yaşıyorsun vs... bunlar elbette düşünülecek. "sistem bozuk" deyip her şeyi bırakalım, köprü altlarına çökelim, içelim uyuşturucuya düşelim demiyorum.

amma isteyen edgy bulsun, isteyen ergen desin ben şu an içinde yaşadığımız düzeni akıl hastalığından farksız görüyorum. 3-5 it daha zengin olacak diye "belki 50 yaşından sonra rahat ederim" diye kendimi paralamak niyetim yok. çalışanın karşılığını aldığı bir zamanda yaşamıyoruz zaten. al bak koca bir ülke sabahtan akşama çalışıyor, kaç tanesi zengin? sabahtan akşama yük taşıyan veya fabrikada çalışan adam tembel mi de geleceği yok?

biz boomer'lar gibi savaş sonrası bolluk yaşanan, okuma yazma bilenin memur olabildiği zamanlarda yaşamıyoruz. üç tane iş için üç bin kişi birbiriyle dövüşüyor, girenin de kazandığı hayatta kalmaya yetiyor. çok çalıştım kazandım vs. diyenler toplumun anca yüzde 3'ü 5'i filandır.

o yüzden kendine de çok yüklenme bence. BAZI İNSANLAR sorunlu olabilir. sorunun BİR KISMI bireylerde olabilir. ama içinde bulunduğumuz düzenin kendisi adil veya çalışmayı ödüllendiren bir sistem değil yani zaten, demek istediğim o. bak günde yoluyla beraber belki 10 saat AYAKTA ÇALIŞAN insanlar "geçinemiyoruz" diyor, aldıkları cevap "daha iyi iş bul" oluyor. böyle aşağılık bir algı, böyle aşağılık bir sistem işte. olm hayırdır ya, öyle veya böyle GÜNÜNÜN 10 SAATİNİ HERHANGİ BİR İŞE VEREN insanın kirayı zor çıkarabilmesi nasıl normalleştirilebilir? bu nasıl bir akıl hastalığı, bu nasıl bir köpeklik? sorun bu insanlar mı, sen misin ben miyim yoksa bir türlü doyuramadığımız açgözlü *rospu çocuğu sermaye sahipleri mi?

yani bak etrafına mesela kaç tane çalışan halinden memnun ki? koca bir ülkede çalışan nüfusun yüzde 60-70'i tembel veya aptal olabilir mi? bu bir sistem sorunudur. biz az çalıştığımız, dangalak olduğumuz için zorlanmıyoruz. çok çalışkan, çok zeki adamlardan bazıları aradan sıyrılıyor. 100 kişiden 2-3 tane zengin çıkıyor, bunu bize başarı hikayesi olarak pazarlıyorlar. o arada belki temel imkanlara sahip olsa bilim insnaı, doktor olabilecek kişiler aç karnını doyurma derdi yüzünden hiçbir yere gelemiyor. onu gören yok. halk bunun bilincine varsa zaten ayaklanır çünkü.

kusura bakma çok dağınık oldu ama meramımı anlatabilmişimdir umarım. büyük firmada çalışıyorsun, günde 11-12 saat iş yapıyorsun, sürekli sinir stres... ve kendin diyorsun işte ne yani karşılığı? bu sen tembel, beceriksiz, yetersiz olduğundan mı? eminim değil. mutlu olabilmek, rahat yaşayabilmek, iyi hissedebilmek için DAHA NE KADAR çalışman gerekir mesela? sorun sen misin? bence değilsin.

velhasıl dünyada para için çalışması gereken hiçbir insan için iyi bir zamanda değiliz. hiçbir zaman çok iyi değildi zaten bence de daha iyi olduğu dönemler muhakkak vardı.

en kötü işi işsizliğe tercih ederim.
1 sene askerlik
2 yıl türkiye
6 yıl romanya iş tecrübem var
2026 ocaktan beri işsizim.
bu arada romanya'da insanlar yatıyor hakikaten.
mobbinge ses çıkarmazsan, sadece işini yaparsan, yönetimi yalarsan, sessiz biri olursan, sabah 9 akşam 5 çalışmış gibi yapar, mesai saatleri içerisinde araba alıp satar, hatta birebir kendi işini yapabilirsin.
kimse seni atmaz, kimse duymaz, kimse bilmez.
daha akıllı olsam, sonsuza dek romanyada işim olurdu.

Turkiye, Almanya, Irlanda - Teknoloji sektorunde kendi alaninda en buyuk sayilabilecek Amerikan sirketlerinde yaklasik 20 yil.

Hayatini isine adamak diye bir sey yok, daha dogrusu onu da yapanlar var ama oyle bir beklenti ya da zorlama yok.

Misal sabah ben ise gelirken ofisteki gym ve yuzme havuzu doluydu, millet oradan cikip kahvaltisini yapip masasina gidecek. Ben de birazdan ofisteki baristaya kahve almaya gidecegim karsi masadaki arkadasla.

Tabi ki kimse tatil yapmiyor, sundugun isin kalitesinden beklenti cok cok yuksek ama isin kaliteli, calisanin verimli ve surekli olabilmesi icin huzurlu ve mutlu olmasi gerektigini biliyorlar.

abd'yi büyük türkiye veya türkiye'yi küçük abd olarak düşünebilirsin belli açılardan. buralarda her şey patron ve sermaye içindir. gelir makası çok açıktır. tabi ekonomisi çok daha büyük olduğu için abd'de işin yolunda giderse ücretli çalışan olarak çok ciddi gelirler elde edebilirsin. ama yine bizdeki gibi kölelik yapacağın yerler de vardır. bizde de şans işi biraz öyle olan da var olmayan da var orada da öyle. yüzdeleri biraz oynar belki.

avrupa ise farklı. işçi hareketinin etkileriyle sosyal demokrasi ciddi kazanımlar sağladı burada iş hayatına. gelir makası çok açık değildir burada abd'deki gibi inanılmaz gelirler elde etmek maaşla zor iş (tabi bizden fazla yine gelirler). ama çalışma koşulları daha insanidir. birçok yer duydum ki dünyanın en acil işi de olsa mesai bittikten 1 sn sonra veya haftasonu falan işe bakmayı aklı bile almayan çalışanların olduğu. ama burada da illaki her yer aynı değildir. avrupa derken avrupa'nın batısından ve kuzeyinden bahsediyorum tabi.

türkiye'de de böyle çalışmadan senden çok kazanan maaşlı insanlar vardır muhakkak. senden daha çok çalışıp daha az kazanan bir sürü kişi var zaten. biraz da şans meselesi bu işler.

kendileri hakkinda kotu bir dusuncem yok. zira kendileri bizim yarattigimiz, miras biraktigimiz dunyada bizim yetistirdigimiz cocuklar ve buyuk bir kismi hala gelisim surecinde. z kusagina kotu bir sey soylemek bana adil gelmiyor. ornegin duyuru'da hepimiz ulkenin durumundan ve hukumetin politikalarindan yakiniyoruz. sonra da diyoruz ki bu z kusagindan bir sey olmaz. hicbir seyi umursamiyorlar, takmiyorlar. neden onlara temiz, guzel bir ulke birakmadigimizi veya birakamadigimizi sorgulamiyoruz da hic oy kullanmamis ergenlerden bu meselelere kafa yormalarini, bizi kurtarmalarini bekliyoruz? benim kusagimda olan insanlar 15 yasindayken siyasetle ilgilenmezdi, niye simdi 15 yasinda birinden siyasetle ilgilenmesini, ulke sorunlarina duyarli olmasini, hatta kurtarici olmasini istiyoruz, bu yuku onlara bindiriyoruz? iste bunlar bana hic vicdanli, adil ve ahlakli gelmiyor. eger bunlardan bagimsiz olarak ele alirsak ben ekstra bir cool'luk gormuyorum. her donemin kendine cool bir giyimi, tarzi vs. var. nihayetinde bu bir moda ve surekli degisiyor. bundan 50 yil sonra da buyuk ihtimal z kusaginin giydikleri ne kadar cirkinmis, saclari ne kadar komikmis, dinledigi muzikler ne kadar tuhafmis falan diyecekler.

ulan 23 senemiz reisle geçmiş. başlarım onların özgüvenine. dayak yediğimiz öğretmene bile saygı duymamızı tembihleyen baby boomer ana babaları olsaydı. görürdüm ben özgüveni. bize hadi oğlum hadi kızım sen yaparsın denmedi ki yapma ayıp olur cart curt. bana da gaz verselerdi ben de aragaz atardım.

not y kuşağıyım.

dramasız mı yaşıyorlar? en ufak şeyi dramatize ediyorlar. çok rahat falan da değiller.

ülkesine göre değişir.
romanya'da z kuşağı alkolü bırak meth, speed, almış yürüyor gece hayatında.
ha bence türkiye'de ve romanya'daki y kuşağından çok daha mutludurlar.

hiç cool bulmuyorum, sana öyle geliyor

evet evet z kuşağı süper gerçekten.

muhakeme yetenekleri yok. düşünme kapasiteleri yok. kafaları basmıyor. bir şey sorduğun zaman bön bön bakıyorlar. herhangi bir gelecek hedefleri yok. hiç bir işe konsantre olmuyorlar. hayatı reels gibi yaşanacak sanıp her şeyi anlık geçmeye çalışıyorlar. içki içemiyorlar çünkü pahalı. bu yüzden de yine internette gördükleri abuk sabuk kokteylleri içiyorlar.

yani o senin dediğin coolluk değil mallık oluyor.

Selam vermeyi hal hatir sormayi bilmiyorlar 30 yasina gelmisler 14 gosteriyorlar neden hayatlari evde lol oynayarak gecmis, gunes gormemisler ki yasli dursunlar haushaha

Dinozorlarin nesli tükenmemis aslinda tesekkürler

Y ve Z kuşağının sınırı olan yılda doğdum, yani kimi kaynaklara göre Y kimine göre Z kuşağıyım bilmiyorum.. Kendi yaşıma göre +-5 yaşta olup tanıştığım kişileri düşünüyorum. Aradaki yaş farkının getirdiği sabit etkileri saymazsak pek fark yok. Daha küçük yaştaki Z kuşaklarıyla pek iletişimim yok bi tek kardeşim var 20 yaşında ama onu da dışardan bir gözle değerlendirmem zor. Yani bu kuşak olayına fazla anlam yükleniyor bence. Her neslin kaliteli/cool insanı da var düpedüz malı da. Herhangi bir kuşakla ilgili yapılan genellemelerin çoğu da boş geliyor bana

valla bence mal ve talepkarlar.
sürekli talep var ama bu talebi karşılayacak hiçbir şey yapmıyorlar.
çalışmayı sevmiyorlar hepsi kısa yoldan zengin olma derdinde.
genel olarak kimseye saygı da göstermiyorlar.

millenial olarak bizden daha coollar ya da degiller diyemem.
teknolojide bizden daha iyiler, ki bu dogal zaten.
ama arkadas, cogu ampul degistirmekten aciz. eli takim tutana rastlamadim henuz.
talepkarlar +1, gecenlerde biri yanima geldi ofisimdeki hava kalitesini kontrol etmek istiyorum dedi, gittik hava kalitesini olcen cihaz aldik ofisine koyduk, rahatladi. :D

Alkol gibi sosyal bir içecek almayıp ot gibi izole bir şey alıyorlar.

Siz de bunun tasarlanmamış olduğunu düşünüyorsunuz. Yalnızlaştırılıp daha çok içerik tüketmeye teşvik ediliyor olmasınlar?

Ek olarak içince anında kameralar çıkıyor. Haliyle kimse artık sarhoş olamıyor. Ek Ek olarak bi kokteyl olmuş 20 euro.

karışık... maddi olarak epey içeri girdim canım sıkkındı ama sultanlar çok güzel bir maç ile finale çıktı ve derdimi unutturdular. Yarın da finali izlemeye gideceğim, inşallah kazanırlar.

Şampiyon Edit: KIRMIZI !!! BEYAZ !!!

Son bir saate kadar güzeldi şimdi canım sıkkın. Yapabileceğim de hiç bir şey yok.
Ha dünyanın sonu gibi. İr şey değil tabi sadece canım sıkkın

İyi ya normal. Deniz tatilini, geziye çevirdim. Yunan adalarına gidecektim, Paris'e karar verdim.

Kurumsal şirkette işler düzenli düzenli gidiyor. Kaos vardı, azaldı.

İzlemem gereken surface anatomy ve biomechanics videoları var, bu sıralar akşamları onlarla ilgileniyorum. Başlarda gözüne far tutulmuş tavşan gibi bakıyordum anlatılanlara, şimdi en azından biraz daha iyi anladığımı fark edip mutlu oldum(:

keyfim yok.
başarısız biri olduğum veya olacağım gerçeği ile yüzleşiyorum.

Merhaba.

Ben de karışığım. Kalp-mantık çatışması yaşıyorum galiba. Umarım, iyi şekilde çözülecek durum.

çok fazla soruyla muhatap kaldım ama bu ezber bozan türden. öyle güzel kendini ifade etmişsin ki -bi parça kendimi gördüm- elim yargılamaya gitmedi. bu büyük bi eşik ve insan ilişkilerinde çok fazla dinamik var. çoğu insan şansa bakar der ama onlara kısmen katılıyorum. tüm düzenini "ilişki aradığın için değiştirmenden" ilişkini hayatının merkezine koyacağını varsayıyorum. bu tüm sermayeni riskli bi kağıda yatırmaktan farksız. seni çok mutlu edebilir, harika bir hayata da sahip olabilirsin ama başında ya da ortasında belki evliliğe ramak kala terkedebilir de. kaldı ki ülkenin siyasi atmosferi, daralan ekonomi, artan genç işsiz ve azalan imkanları da göz önünde bulundurmanı öneririm.

yap ya da yapma gibi net bi cevabım maalesef olmayacak. hayat senin, elindeki konforlu alanını küçümsemeden tercihini yap. umarım geri kalan hayatında mutlu yaşarsın.

* İstanbula dönmek zorunda değilsin (iş sebebiyle mecbur orası oluyorsa ayrı tabii)
* bi arkadaşımız Londra'dan İzmir'e dönüyor ve evlenecek yakında. Yapan var yani.

fakat hayatında biri yoksa kimseyle tanışmadıysan öyle gelir bulurum diye dönme sakın. Türkiye'deki yalnız arkadaşlarım hala yalnız. Son yıllarda tanışma işleri ve ilişkiler çok zorlaştı galiba ve beklentiler, yozlaşmışlıklar vs. fena diye duyuyorum.

bu arada, bulunduğun ülkedeki Türkler +1

Ara ara gidip gelerek cevre edinebilirsin, komple gemileri yakmana gerek yok. Ozellikle avrupadaysan biletler ucuz ve ucus suresi kisa, yurt ici ucus gibi bir sey oluyor. Etrafina haber salarak birilerini bulabilirsin. Amerikada isen cevre genis, illa amerikadan bulunur.

Sık sık git gel.
Hayır komple taşınma.
Türkiye’de işler eskisi gibi değil, artık biriyle anlaşıp evlenmek piyango gibi.
Not: Dating app’ler yanıltıcı.

Türkiye çok kötü ilişki konusunda. Yurt dışındaki ilişkiler daha normaldir.

@kurmalidare +1 kendini çok güzel ifade etmişsin . Ama emin ol burda da ilişki işleri çok zor. İşler hayal ettiğin gibi olmayabilir

Niye dönüyorsun?
Aile büyüklerine haber ver, memleketten filan temiz süt emmiş birini bulsunlar. Ki bulurlar da

Soruya net cevabım yok . Çünkü çok engelve bir çok kriter var bahsettiğin hususta .

Ayrıca,
"Tek başınıza mutlu olacaksınız, mutlu olmayı öğreneceksiniz diyerek aşırı bireyselliği pompalayan saçmalıklara inanmıyorum." demekte haklısınız.
İnsanı bağlı olduğu her tür aidiyetlerinden kopardıktan sonra yönetmek, yönlendirmek , istenen şekle koymak daha kolay oluyor. Oysa bu söylem tam bir tuzak.

konuya sanki türkiyeye gelirsen bu yanlızlık sorunun garanti çözülecekmiş gibi yaklaşmışsın. bence bu önkabul algılarını yanlış yönlendiriyor.

ayrıca yurtdışında yerleşik bir adayın çoğu türk partner için ekstra çekici olduğunu, öncelikli tercih olacağını da unutma derim.

Her şey bırakılıp Türkiye'ye dönülür, ama bunun için değil. Bunun için dönerseniz pişman olursunuz (Türk kadını ile ilgili bir şeyden bahsetmiyorum, bu fikir temelde problemli)

Mevzu Türkçe iletişim ise, muhakkak bulunduğunuz yerde Türk göçmen ya da Türk kültürüne diline ilgi duyan bir hanım bulabilirsiniz. Ya da Türkiye'den biriyle iletişimi ilerlettikten sonra Türkiye'ye bir hafta, bir ay vs. gelir sonraki seviyelere geçersiniz.

Sen hayatı yaşarsın, hayat da akışında gider. Aynı dili konuştuğum biriyle ilişkim olsun, evleneyim diye tası tarağı toplayıp gelmek istemek enteresan geldi.

Belki hayatımın aşkı Uganda da, belki hiç yok ve olmayacak bilemem ki. Burada olacağının ne garantisi var.

annen baban görücü usülü birini bulsunlar, bi ay falan konuş, baktın yürüyecek gibi evlen gitsin.

ciddiyim.

buradan birini al, götür.

paylasmiyorsam bu kadar kariyeri, parayi, mali mulku ne yapayim kafasina eristigin icin tebrik ediyorum oncelikle.

mesela 15 sene sonrasina baktiginda bu hayati devam ettirdiginde muhtemelen cok cok daha kariyerli olacaksin, cok daha fazla paran ve malin olacak ama bu neydi simdi diye kendini daha fazla sorguluyor olabilirsin.

ya da esin, bir tane veya iki tane de cocugun olur, en buyuk dertlerin onlar olur, rutinine keyfine bakarsin, hayatta daha baska amaclar edinmis olursun.

ya da bosanirsin, bir daha evlenmeye tovbe edersin, hayatina o sekilde devam edersin.

gideli çok olmamış, mutlu değilseniz gayet dönebilirsiniz. aslında her yer türk kaynıyor ama adapte olamadıysanız olamamışsınızdır. birçok arkadaşım 5-6 yıl yurt dışında kalıp türkiye’ye döndü, hepsi evli ve mutlu.

6.5 yıl romanya'da yaşadım.
cluj-napoca'da özellikle gece hayatı, rock / metal camiasında beni tanımayan yoktur.
en büyük problemlerimden biri ruhani yalnızlıktı.
ilişkiler bir yere gitmiyor.
benim de gözlemim bu.
türkiye'de (hele daha öncesinde 19 yıl yaşadığım izmirde veya alakasız olarak sevdiğim kadıköyde) bu kadar dışarı çıksam kesin evlenirdim.
bu yüzden dönersen anlayabileceğim bir sebep olur.
ki evlenmek, birini bulmak, ciddi ilişki için dönen birebir tanıdıklarım da var.
hoş.
ben etrafıma derdim romanya'da "uzun dönem oturum alırsam, siz rumenler nasıl almanya'dan bmw getiriyorsunuz ya, ben de türkiye'den kadın getireceğim." diye.
uzun dönem oturumu aldım.
ama green card çıktı.
romanya'dan bu yüzden ayrıldım.
bu akşam da istanbul üstünden abd'ye uçacağım.
35 yaş erkek olarak bana abd pasaportu alana kadar yalnızlık gözüküyor gibi.
ekşi itiraftan takip edersiniz başıma ne belalar açacağım.
öte yandan 2021'de az daha iş için türkiye'ye geri dönecektim.
geri dönersem deneyeceğim, karşılıklı anlaştığım, anlaşmak üzere olduğum kadınlar vardı.
kısmet.
bazıları akışta olması gerek belki.

Hangi iliski? Senin iliskin yok ki…

Biriyle birlikte olursun belki o gelmek ister belki en gitmek istersin ama su an tasinmak icin hicbir sebebin yok bana göre.

Single kalan insanlarin problemi senin yukarida anlattigin sey. Türk olsun, uzun olsun, o olsun bilmem ne. Kalbin sevgiye aciksa hicbir önsart kriter kalmaz.

Aslında böyle bir düşünceniz varsa ortada biri olmadan adım atmak en iyisi, bir insan için dönmek o an doğru gibi gelse de ilerde yaşanacak her türlü tartışmada hep içinizden geçecek bu da iki tarafı da çok üzecek ve yoracak.

Bunun dışında bazı konulara bu kadar takılmamak lazım ya bir salın kendinizi rahat verin, bazen bazı şeyleri çok takınca iteriz, kendimizi salınca da kendiliğinden gelişiverir.

ben avrupada görücü usulu yapan türk profesör bile gördüm, mutluydu hayatından evli çocuklu.

yurtdışında iyi bir ülkedeyseniz - avrupa - ingiltere vb. çok rahat yaşarsınız eşiniz belli bir süre çalışmasa bile.

diğer türlü de bazı ülkeler partnerlik vizesi vb. veriyor. ona da bakabilirsiniz.

bir de hiçbir kadın için hayatınızı değiştirmeyin bence.

yanlızlık zor tabi de, ama türkiyedeki şartlar daha zor.

7 sene yurtdışında yaşamış biri olarak pandemiden dolayı Türkiye'ye geri dönmek zorunda kaldım ve hayat arkadaşımı buldum, evlendim, inşallah bir de bebeğimiz olacak yakın zamanda. ama evlenmek için dönmedim ülkeme. pandeminin getirdiği ekonomik koşullardan dolayı döndüm. tekrar geri dönmek için eşimle beraber (o da yurtdışında yaşamak istiyor) çok çabaladık ama ne yazık ki olmadı. hala da çabalıyoruz. oradaki sakinliği, refah düzeyini çok özlüyorum. türkiye, özellikle istanbul tam bir kaos. hee buradaki kazancım oraya göre bir hayli fazla ama her şey para değil bence.

bence evlenmek için hayatınızı toptan değiştirecek kararlar almayın. "kısmetse olur" kafasında olun biraz. daha sonra pişman olacağınız kararlar vermeyin. eğer işinizde mutluysanız, o ülkede mutluysanız orada kalın. belki orada türkçe konuşabilen birini bulursunuz kim bilir.

Türkiye'de altından yapılma bile bulsam dönmezdim.

Arkadaşım online olarak tanışıp kızı yanına getirdi, 1 senede evlendiler.

sen cikali 8 seneye yaklasmis, yas 37. bence donmek icin tam zamani.
disarida 10 seneyi gecirmemek lazim, deneyimi alip kacacaksin.
bu arada vatandaslik olursa olur, olmazsa olmaz. olmamasi dunyanin sonu da degil.

turkiye'den hatun getir, gorucu usulu falan diyenler var klasik, benim gordugum o a$i malesef cogunlukla tutmuyor. turkiye'ye bizzet yuzuk goturmuslugum var bir arkadasim adina. oturdum kizi 2 saat dinledim. kafasinda oyle bir yurtdisi hayali vardi ki oglanin yasadigi hayat ile alakasi yoktu. simdi arayi da bozmak istemiyorum, beklentilerini dusur dedim kactim. iki saat boyunca dilimi isirmaktan yara oldu.
kiz geldi 6 ay zor dayandi, kacti. bunu ciddi zengin versiyonuna da sahit oldum, hatuna evler arabalar yazliklar kisliklar alindi, yine tutmadi. ozellikle hatun kalifiye degilse buyuk sikinti, eve tikilip kaliyor.

turkiye istanbul'dan ibaret degil, ben bugun donsem istanbul'da yasamam herhalde.
icinde yasayanlarin dusundukleri gibi avrupa ya da amerika, turkiye'ye her anlamda tur bindirecek pozisyonda da degil, bunlar utopik hayaller.

donulecekse, ki benim tavsiyem o yonde olur, fazla tatava yapmadan fisi cekeceksin.
uzun sure yurtdisi deneyimi olmayanlarin bu konuda soylediklerinin malesef hukmu yok. minareden dusenin derdini minareden dusen anlar, asagidan izleyen degil.

Türkiye'ye geldiğinde kesin birini bulacakmışsın ve bu kişiyle de evliliğin çok güzel olacakmış gibi yazmışsın.

Türkiye'ye gelip birini bulamayabilirsin.
Türkiye'ye gelip birini bulup evlenip çok mutsuz olabilirsin. belki boşanırsın.

elinde gayet güzel bir işin ve yaşamaktan memnun olduğun bir ülke varken bütün bunları bırakıp bir ihtimal için türkiye'ye gelmek, tüm varlığını shit coin'e kaldıraçlı basmak gibi bir şey.

ama yine de karar senin. ben olsam bir iki haftalık bir tatil ayarlayıp deneme yapardım.

Ülkeni soylemezsen yorum yapamayız. Abd ise birini bulurum sana.

Seni çok iyi anlıyorum. Bu yaşlarda farklı kültürden biriyle ilişki yürütmek hiç kolay olmuyor. Bir çıkarının olmuş olması gerekir. Örneğin çocuk yapmak, vatandaşlık almak gibi. Bunlar haricinde tam frekansı tutturup bir aşk evliliği yapmak oldukça zor.

Ama bu Türkiye'de de aynı olur az çok. Bir ihtimal 25-30 arası heyecanını kaybetmemiş bir kadın denk getirirsen o zaman farklı olabilir. Türkiye'de bu ihtimal daha fazla.

türkiye'ye geldikten sonra bir ilişki bulabileceğiniz garanti değil. türkiye'de yaşayıp yıllarca ilişki bulamayan, sürekli reddedilen bir sürü adam var. bütün kariyeri bırakıp türkiye'ye geldikten sonra bir de türkiye'de yalnız kalmak daha yıkıcı olabilir.

Gelir gelir.
Come to Kaş

gelir tabii ki, bence eylül en güzel ay deniz tatili için. okullar vs açıldığı için herkes dağılmış ve daha sakin olur ayrıca.

en güzel zamanlar. ekimde bile gidilir.

özellikle 18 eylüle planlama yaptık okullar açıldıktan sonra tatile gidelim diye. günler kısalmış oluyo ama hava durumu açısından mükemmel zamanlar

Antalya çalışır, Kemer olur, Belek olur, Manavgat, tavsiye etmesem de Alanya dahi olur.

2023te eylül son haftası gittik sorgun'a. şu ana kadar sıcaklık açısından en ideal tatilimdi. asla terletmiyordu, deniz suyu idealdi. 2 yaşında kızımla gitmiştik. hiç zorlanmamıştı. hatta öğlen her ihtimale karşı kapalı havuza giriyorduk çok sıcak geldiği için yine de.

Geliyor tabii daha da güzel oluyor sakin sakin.

daha önce de yazmıştım sanırım; eylül sonu bodrum çok iyi oluyor. denizi ideal benim için.

on numara olur türkiyenin bence en iyi dönemi.
soğuk deniz severim diyorsan. saros körfezi veya asos öneririm ama dediğim gibi deniz çivi.

Ekim 15e kadar didim bodrum kuşadasına girilir. Antalya kasıma kadar girilir.

ekin.co

antalya'da 29 ekime kadar denize girdiğim olmuştu.
öte yandan eylül sonu ekim başları da denize akşam 5-6'dan sonra giriyordum.

öncelikle uzun alin. bilek kismini iyice kavrasin. ayaginiz darsa lowa, tarakliysa salomon tavsiye ederim.
salewa da düsünebilirsiniz eger model begenirseniz ama millet, mammut, meindl, la sportiva, merrel gibi markalari özellikle kis aylarinda cok günlü yürüyüslerde tavsiye etmem. hepsini test ettim onayladim, eved.

marka modeli bosver. her marka kocaman logolarini, sembollerini, sacma sapan renklerini yapistirip ozgurlugu kisitliyor. onemli olan, goretex olmasi, burnunun genis olmasi, camur bulasinca hizlica temizlenecek olmasi gibi 3 kriter yeter. git bi boyner yada spx magazasina bu kriterlere uyan en rahat ve guzel ayakkabiyi al.

onerim asolo. la sportiva, scarpa da bakabilirsin. sulu, yagmurlu ortamlara girmeyeceksen goretex'e gerek yok. ayagini pisirir iceride. yine sirt cantasi falan agirlik tasimayacaksan yuksek bilek korumasina gerek yok, bosuna agirlik yapar.

Düz yolda yürümeyeceksen, dağa taşa vuracaksan boğazlı şart.
Ayak bileğini eline alırsan ömür boyu çekersin.
Burkulmak için can atan tuhaf bir anatomisi vardır ayak bileğinin. İhtimam ister.

boğazlı salomon'um var. çok memnunum. hiking, festival, normal kaldırımda yağmur / kar / çamur / buzlu şartlarda çok kullandım.

ne zaman suyun icinden gececegini, hele dagdaysan ne zaman yagmur yagacagini bilemezsin. en basitinden cok günlük gezilerde sabah uyandiginda sebnem düsmüs olur, ayakkabin islanir. goretex sart. kaliteli bir goretex alirsan terleme kismini yari yariya halledersin. terleme kismini cözmenin ikinci yolu merinos corap giymektir. yaz aylari icin lightweight merinos coraplar var. koku yapmaz, terletmez, üsütmez, cabuk kurur. dogru ekipmanla cikinca dogadaki problemlerinizin cogu biter.

@konusma; aslinda en ideali farkli durumlar icin farkli ayakkabilar. cok gunluk triplerde hazirlikli olmak adina goretex mantikli olabilir. ancak birkac saatlik tripler icin ben goretex ve yuksek bilek olayini biraktim ve ciddi bir ferahlama geldi. genelde cascade daglarina gunubirlik gidiyorum (en fazla 6-8 saat) ve hava durumunu, trail durumunu biliyorum. dusuk bilekli ve hava geciren la sportiva bushido en cok kullandigim ayakkabim. cogu insan overequipped gidiyor ciddi multi day hiking yapilmayacaksa (ki insanlarin %90'i bu grupta) kendini gereksiz yormus olur.

goretex denilen sey ayakkabinin astarina teflon kaplama oluyor. bildigin teflon tavadaki ayni malzeme ve hava giris cikisini kesen plastik bir kaplama. marketing olarak hava aliyor deniyor ama maalesef dogru degil. hava gecirmedigi icin yun coraplarin wicking denilen teri emip buharlastirma olayi da gerceklesemiyor ve ter ayakkabi icinde kaliyor. ancak risk almak istemedigim ciddi hikelarda nadiren giyiyorum goreteximi artik.

zamaninda sozlukte soyle bir ayakkabi marka rehberi yazmistim duyuru sahibine de yardimci olabilir: eksisozluk.com

Tam sorunuza cevap değil ama Bulgaristan Varna’da bir Turk var Yakup Solakov, numarası var bende. O satin aliyor. Gurbetçi gruplarında satan çok tabii nasil fiyat veriyordur sormak lazim.
Onun disinda arac Turkiye’deyken satis yapilinca sıkıntı yapıyorlardı diye biliyorum ama sizin durumda tam nasil olur bilemedim. Yönetmeligi paylasayim. www.mfa.gov.tr

www.instagram.com

bu sayfa satıyor. mbond'un dediği kişi olabilir.

hem türk hem yabanci pasaportunuz varsa durum daha farkli oluyor yalniz, ona dikkat edin. cift pasaportluysaniz ve türkiye'de yerlesikseniz yurtdisindan araba getirme hakkiniz yok.
cift pasaportluysaniz ve yurtdisinda yerlesikseniz arabanizi 730 gün türkiye'de tutabilirsiniz.
yurtdisinda yerlesikseniz aracinizi türkiye'de satamazsiniz.
türkiye'de yerlesikseniz aracinizi ancak yurtdisinda yerlesik olan birine pasaporttan pasaporta devir seklinde satabilirsiniz.

ticaret.gov.tr

Ne kadar razı olduklarını bilmiyoruz ama bazı destekçilerine güveniyor olmalı .

Ona tavsiye değil de cezai olarak, burnunun adeta yokluktan yere sürtünüp pişmanlığı kesinleşinceye ve hayatında 180 derece bir dönüş yapana kadar kendisine yardım edilmemesi taraftarıyım.

maalesef çok kişi var,
tavsiyede işe yaramiyor,
ulu hükümet politikalari,
ev genci sayisini artirdi,
evlenme oranini azaltti.

Çopu insan aç kalacağını bile bile çalışmamazlık yapmaz. O işte bir iş var.
Ben anlamaya çalışırdım.
Onu komuşturmaya çalışırdım niye çalışmıyor. Belki özgüveniyle ilgili sıkıntısı vardır. Bende uUnca bir dönem oldu.
Cesaretsizdir.
İçine atmıştır bazı şeyleri.
Anlamaya ve şevklendirmeye çalışın derim

Benim de etrafımda var benzer bir profil. Laf anlatamıyoruz.

Sokağa düşene kadar kafalarına girmez. Kime güveniyorlarsa.

birine güvenme degil,
özgüven eksikligi, takintilar, tembellik vs.

bizim boyle bir arkadas vardi, arabalari severdi. lise mezunu.
bunu zorla bir araba bayisini soktuk. 7-8 senedir orda, araba satiyor. hatta gecen sene en cok arac satanlardan biri oldu. herhalde ordan emekli olur.

cok sevdigi birseyi bulup ordan yurumek lazim.

sigara içen bir insana zorla sigarayı bıraktıramazsınız, kendi isterse bırakı, çalışmak istemeyen bir insanı da zorla çalıştıramazsınız. ne yaparsanız yapın olmayacaktır.

bir arkadaşım vardı, ailesi oldukça varlıklı, iş güç hak getire. buna birinci iş yerini açtılar başında durmadı eşe dosta bıraktı batırdı, sonra evlendirdiler, çok güzel bir eşi vardı, derken çocuğu oldu, eşi memur falan, ikinci işyerini açtılar, onu da batırdı, eşi de ayrılmak zorunda kaldı. 2 3 senede yaklaşık 2m dolar yedi. üstelik kumar değil uyuşturucu değil, fantastik derece saçma sapan şeylerle. pavyondur eğlencedir vb.

diğer arkadaşım benden 4 5 yaş büyüktür. ömrü hayatı boyunca hiç çalışmadı, bi kız arkadaşı vardı, evlenecekler derken, kız bizimkinden ayrıldı, uzun bi depresyon süreci derken, yıllar sonra kafasına göre birini buldu, 40 küsür yaşında ilk işine girdi, inanılmaz derece ağır şartlarda çalışmasına rağmen sorsanız hiç bi şikayeti yok.

bazen harakete geçmek için yumurtanın kapıya gelmesi gerekiyor.
bi 6 7 sene önce, arkadaşın çocuğuyla takılıyoruz, ailesi şehir dışına gidip bana emanet etmişti. oyunlar yemekler falan derken, ya dedim olm orta okula gidiyorsun, onda bile ilk derse gitmiyorsun, derslerin zayıf, niye böyle yapıyorsun.

abi dedi ben 12 yaşındayım, bak bana şu kadar harçlık veriyolar, ben bununla şunu bunu bile alamıyorum, çalış çalış bak dedi üni mezunları 3 harfli marketlerde asgari ücrete çalışıyor, ben zaten baştan kaybetmişim. dünya batsa ağzımı bile açmam demişti. çok şaşırmıştım.

şimdi işinde gücünde, güzel bir mesleği var. hayatından da son derece memnun. o da babası okumayacağını anlayınca çıraklık eğitim vb kendi tamircilik mesleğine başlattı.

bu örneklerin dışında 45 yaşına gelip, 50 küsür yaşına gelip. cebinde 5 kuruş olmamasına rağmen inatla çalışmayan. çalışmayı reddeden ve bulunduğu durumdan şikayet eden 2 arkadaşım daha var. adamlar çalışmamak için ant içmişler. analarının babalarının emekli maaşı evleri olmasa ekmek bile alamazlar kaldı ki bunun 45 50 yaşında insanlar için ne kadar aşağılayıcı olabileeğini düşünün.

bu sorunun altında yatan asıl şey psikolojik sorunlar, ha tedavisi var mıdır? insanların alışkanlıkları değişir mi nasıl olur nasıl biter bilmiyorum ama bu tür insanların yakınlarına sabır diliyorum.

terapi alsin.

bende böyle bir kuzen var. 71 dogumlu, hayatinda bir gün calismadi. hep hazir yedi. sekiz tane daireleri, bes tane dükkanlari vardi, hep onlari sattilar. bir yazlik evleri vardi, o da gitti. en son kendi yasadiklari daire kalmisti sadece. bu esnada pasam mercedesler, cadillaclar üstünden inmedi. gidip kendine 4 bin euro verip balenciaga ayakkabi alan bir tip. kumar da var, metres de var. terapi falan hikaye, bazisini düzeltmek mümkün degil. böyle bir insanla karsilasmamis olanlar asla anlayamazlar bunlarin cevrelerine verdikleri zarari. anca bol keseden tavsiye dagitirlar.
sahsen ben hicbir sey yapmiyorum. 18-19 sene oldu görüsmüyoruz. telefonu bile yok bende. benim numara da onda yoktur. ailem de asla görüsmüyor cok sükür. ne dügünümüze ne cenazemize cagrilan biri. teyzem falan da vefat etti. umrumda da degil. bu soruyu okuyana kadar herhalde bir 5-6 sene olmustur adam aklima gelmeyeli. sonucta yetiskin insan. benden 19 yas büyük. benden ve ailemden borc istemedikce istedigini yapabilir, istedigine salca olabilir. bizi hic alakadar etmiyor. öyle bir akrabam yok benim.

Çocuk yapınca dünyanın en yapılamaz şeyi yaptıkları zannına kapılan ve dünyanın en prenses çocuğunu yetiştirmeyi amaç edinen zamane anne babalarının, bu gayretteki doz aşımı böyle bir şeye sebep oluyor.
Bir şeyi elde etmek için çalışmak gerektiği bilinci gelişmeden büyüyen çocuklar böyle asalak oluyor. Paranın harcama tarafına kendilerini konumlandırıyorlar. Kazanma tarafında hiç yoklar.
Böyle birkaç aile tanıyorum da biri çok dikkatimi çekiyor. Anne baba çocuk için yaşıyor ve yaşları epey geçtiği halde emekli olamıyorlar. Çünkü çocuğa para lazım.
Anne baba ölünce o adamın ne olacağını çok merak ediyorum.
İnstegramda dolanıp duran bir video var. Baba ile çocuk yürürlerken önlerine bir engel çıkıyor. Baba engeli aşıp geçiyor ve çocuğun kendi başına becermesini bekliyor. Cevap o videoda gizli.

O insanların iş bulamama ihtimali olduğunu da hesaba katsanız keşke. Burada yazan çoğu kişinin işi rahat. Sıcacık ofisinde oturup kahveni yudumlarken konuşmak kolay tabi. Burada sayıp dökenler asgari ücrete haftanın altı günü çalışsınlar bakalım ne kadar dayanacaklar. Herkes sizin gibi şanslı olamıyor maalesef.

tavsiye vermezdim.

çünkü iş hayatında neler nelerle karşılaştım ki maddi durumum olsa bir gün bile çalışmazdım.

gerçekten aç kalınca çalışır merak etmeyin.

turkiye'de boyle insan cok. turkiye'de anne baba koruyuculugu gereksiz duzeyde.

Terapi alsın cevabı geldiyse dağılabiliriz.

Bu zihniyet ile konuşarak bir şeyler çözülmez diye düşünüyorum.

Preminyum araç grubunda km çok önemli değil dense de 40 bin km düşük olanı almak daha mantıklı

net 2.
loaner 10-15bin kmde olsa alinir, ustu alinmaz. 90bin km loaner olmusa arac tur$udur artik.
4 yasinda olduguna gore garantisi bitmek uzeredir, direk bmw'den aliyorsan mutlaka 1-2 sene garanti almani oneririm.

5bin $ para degil ,bu segment icin.
2.sini alirdim.

benim özellikle bmw grubunda gördüğüm. sıfır alınır. 90bin km de satılır. çok fazla elektronik olduğu için ufak tefek de olsa çok arıza çıkarıyor diyolar.

5k usd daha verir az kmliyi alirim. 50k km üstü araba almam. hatta 30'a inmeye calisirdim.

imza: arabasi olmayan ilk arabasini önümüzdeki ay alacak biri flkgj

Ya 2. secenek ya da yeni bir tanesini lease yapabilirsin. Deger kaybi yuksek bu araclarin. 2. eli de zayif.

başıma bela istemediğimden ikisinden de kaçardım.
ayrıca lemon squad mutlaka incelesin arabaları.

Lisans ortalamaları yüksektir. Yüksek olmasa zaten o dediğin üniversitelerde yükseköğrenim yapamazlar.

Ek maddi kaynağa çoğu zaman ihtiyaç olmuyor. İyi üniversiteler (ABD'de) doktora öğrencilerine 5-6bin dolara kadar maaş + her türlü imkanı veriyor zaten.

Ama senden çok büyük beklentileri oluyor (Türkiye'deki çok iyi üniversiteler de öyle). Haftada 600-700 sayfa makale/kitap okumanı, bunları tartışmanı, ders alıp derslerin proje ve ödevlerini yapmanı, projelere ve konuşmalara katılmanı istiyorlar (en azından bizim bölümde öyle; 3,90 ortalamam olduğunu da şuralara bir yerlere iliştireyim). E bunları yapan 3,50+ ortalamayı rahat tutturuyor zaten. Yapamadığın takdirde ödeneği kesiyorlar ve şutlanıyorsun.

bi tane tanidik var bogazicinde hoca.
beyaz turk'un dibidir, atadan ultra zengindir. soforle gezer.
80lerde ilk kez mikrodalga firini onlarin evinde gormustum. ev dedigim de iste anadolu yakasinda komple mustakil binaydi.
bende hicbir zaman "cok akilli" intibasi birakmadi.
cash is king ya, bu dunyada paran varsa bir yolu bulunur.
ismini verdigin okullarin hepsine olmasada bazilarina zaten zengin degilsen almazlar ya, sira var derler red yersin. ortalama falan bunlar normal nufus icin gecerli seyler, bunlara islemez. buna yurtdisinda bizzat sahit olmuslugum da var.

Bazı şeylerde , ünvan veya kadroya alımlarında ortalamaya bakılmaz. İlgili ortam ile maddi olarak güçlü ve onlarla aynı zihniyette olmak yeterlidir.
Öz geçmiş konusu da yerine göre hikaye. O sayfaya prosedür olarak yazılacak bir şeyler lazım sadece.
İç işlerinde serbest olan yerlerde pek öyle adalet , şeffaflık olmaz.

Köyden sonra akrabaların en fazla görüldüğü yer neresidir diye sorulsa
bu tür yerler denebilir sanırım.

1 o dönemki gpa ile şimdikini karşılaştırmak doğru olmaz. Çoğunun 3 bile yoktur.
2 maddi destek tabii ki lazım. bir kısmı başarılı doğulu otantik öğrenci kontenjanını kullanıyordu eskiden. şimdi bizden daha otantik milletlerden de akıllı çocuklar oralara erişebiliyor, kendin fonlamazsan daha zor.

Benim eski patron bahsettiginiz kisilerden biriydi. Anlatilan hikayeye gore butun sulale varini yogunu ortaya koymus ABD'ye gonderebilmek icin, o da muhtemelen parayi bulunca onlari gormustur. Not ortalamasini bilmiyorum ama muhtemelen yuksektir.

iyte makina'da doktor öğretim görevlisi birini dönemimden tanıyorum.
3+ ortalaması kesin vardır lisansta.
Dr. Araş. Gör. olan birini daha tanıyorum yine lisans ve yüksek lisanstan.
lisans ortalaması düşük bence fakat yüksek lisans / doktorada beraber çalıştığı insanların desteğini çok aldı.

Boğaziçi'nin eski hocaları böyledi, şimdikilerde cv koyamayanlar var. Neyse soruya cevap, hepsinin ortalaması çok yüksek olmak zorunda değil. Genelde eğitime yatırım yapan ailelerden geliyorlar, sadece parası değil, vizyonu da olan aile lazım. Sosyal etkinlikleri, başvuru için gereken sınavlarda aldıkları notlar, özellikle bazı branşlarda çalışılan konular, niyet mektubu, referans gibi birçok şey etkili. Maddi durumu iyi olmayan birinin buralara erişmesi çok daha zor ama birebir tanıdığım ve bunu başarmış insanlar da var.

Değil

şükür. sen nasılsın? iyi misin?

@ex eh işte. @kahve niye değil, yardım edebileceğimiz bişey var mı

Her sabah "Tolkien de LOTR'u 40 yaşından sonra yazmaya başladı." diyerek kendime sıfırdan bir dünya kurmaya çalışmakla uğraşıyorum. Yorgunum ama bir şekilde elde ettiklerim anlamında her gün daha ileri gidiyorum.

Memnuniyetsizlik yakamı bırakmıyor, hiçbir şey mutlu olmamı sağlayamıyor. Nasıl olacak böyle nereye kadar gidecek bilmiyorum

Yolunda.

Biraz problemliydi ama düzeldi. Şimdilik takırında gidiyor.

valla değil. iş , güç derdim yok sevdiğim biri de yok yani aşk sorunum da yok ama şimdi canım acımadan ölme imkanı verseler gram tereddüt etmem çok bunaldım

her şey yolunda ama yol bozuk :')

yol değiştiriyorum.
umarım yeni girdiğim yolda her şey yolunda olur.
6.5 yılımı komple taşıyacağım başka bir ülkeye.
sonra başka bir ülkeye daha taşınacağım.
taşınmak zor.

Budapeşte ogretmenevi

Budapest Marriott veya Intercontinental

www.booking.com

Ramada by Wyndham Budapest

Burada kalmıştım ben görev icabı giderken ama kendim de gitsem burada kalırım. Temizdi, kahvaltısı da fena değildi ve o zaman gittiğimizde müdürü Türk’tü. Genelde Türkler kalıyor zaten. Şehrin merkezinde kalıyor yaya gittik her yere

Bir de büyükelçilik de buraya yönlendiriyor resmi ziyaretle gelen personeli. Organizasyon zamanında bu otel kullanıyor genelde makam dışı personel için. Yoğun bir dönemde yer bulamayabilir bulsanız da rahat edemeyebilirsiniz onu da ekliyim

ben bükreş diye okuyup "noooluyoz" dedim bir an.
olsun, bükreş için cevap vereceğim.
şehir büyük.
hangi sektörde ne yapacağınıza karar vermeniz lazım.
fakat sektör 1'de aurel vlaicu metro istasyonuna yürüyüş mesafesinde (strada avitiei vesaire) çok güzel airbnb'ler var.
bükreşte metroya yakın olmak büyük avantaj.

www.marmara.hu
merkezde

bence herkesin öyle değildir. bu firma global ve kurumsal bir firmaysa zaten bu tip şeylere takmaz. ingilizcenizin mükemmel aksanlı olmasına gerek yok. gerçekten de derdinizi anlatmanız, onları doğru anlamanız yeterli olacaktır. hiç gerilmenize gerek yok. bol şans.

bir ekleme daha yapayım. mülakatı yapan ik bu tip görüşmeleri belki de 100 kere yaptı. zaten bu case'lere çoktan çalışmış, defalarca tecrübe edinmiş biri. elbette makyajını yapacak yeterli zamanı da olmuştur :)

Muhtemelen yurtdışında yaşamış birisidir o İK yoksa trde çok zor öyle insana rastlamak. Ayrıca ingilizce ogretmeni olmayacaksın işini gördüğü kadar bildiğini göstermen yeter

Bence de hepsi oyle degildir. Bugune kadar Turkiye'de yasadigi halde, organik bir sebebi olmayip bu sekil ingilizce konusan sanirim sadece 1 kisi tanidim.

malesef turkler bu konuda asagilik kompleksine giriyor. baska bir dili ogrenmek ve baska bir kisiyle o dilde iletisim kurmak cok degerli bir olay. ben de bu konularda hep ayni ornegi veriyorum; hindistanlilar. kime sorarsan sor bu elemanlarin konusmasinin cok zor anlasildigini soyler, fakat isler bir sekilde zor da olsa yuruyor. bir ingiliz aksanina ihtiyacin yok, karsidaki seni anliyor sen onu anliyorsan bir mimikle bile iletisime devam edebilirsin. zaten yeni mezunsun kimseye rezil olmazsin merak etme. yani 40 yasinda olsan da rezil olmazsin burasi tamamen ayri bir konu. :)) mesela ben daha cok yazisma kismindan ilerledigim icin ingilizce konusurken en basit bir kelimeyi unuttugum bile oluyor, fakat dedigim gibi bir sekilde akista ilerliyor her sey.

uzundur yurtdisinda muhendislik ekosistemindeyim.

teknik elemanlarin cok iyi ingilizce konusmasina pek gerek yok, evet/hayir/gunaydin disinda konus(a)mayan cok asyali gordum.

IK baska, ingilizcesi kotu olani IK'ye almazlar zaten ki soyle bir dusundum, pek gocmen IKci gordugumu bile hatirlamiyorum, cogu zaten edebiyat mezunu falan oluyor.

türkiye'de doğru düzgün ingilizce mülakat yapan tek kurum kuruluş gördüm.
o da whirlpool manisa fabrikasıydı.
ik'ları bilkent mütercim tercümanlık mezunuydu.
şimdi zaten ingiltere beko global hr'da.
mülakatı yapan da doğrudan abd'liydi.
2017 aralık civarı.
(not: makina mühendisiyim)

tüm İK'cıları karşıma almak pahasına bir yorum yapıyorum.

İK'cıların işi genel olarak şov yapmaktır. her fırsat bulduklarında şova başlarlar. teknik personelden beklenen karşısındaki doğru anlamak, kendini de akıcı bir şekilde doğru anlamaktır. kimse gramere, aksana bakmaz.

tip

pilotaj

Pilotaj diyenlere inanma. Özel hava yolları cadet ile alım yapıyor sözleşmeleri olduğu için plotlar gidemiyor. Onun bile sıklığı azaldı eskiden yılda 4 kere ilan açılırdı.

Özel sektör için konuşuyorum, ailesi beyaz yakalı değilse,ailenin çocuğunun kariyerini destekleyecek networku yoksa, İstanbul’da hiç yoktan 1+1 daire alamayacaksa tıp okusun. Aksi halde çocuk kariyerinin en iyi ihtimalle 5-6 yılını sürünerek geçirir.
AI dönüşümü yeni başlıyor. Özel bir şirkette çalışıyorum, 7 aşamalı stajyer ilanını 16k öğrenci başvuruyor neredeyse çoğu ODTÜ Boğaziçi Bilkent itü, koç , sabancılı. Alınan 50kişi. İşe devam garantisi de yok.
Aklı başında olan İstanbul’da hayatını sürdürmek zorunda olduğu bir mesleği seçmez. Gitsin tıp okusun bütün Türkiye onun.

tip ile alakali bir bolum tutuyorsa, eczacilik falan da dahil, ben olsam onu secerdim.
bir muhendis olarak muhendislik kesinlikle secmezdim.
2 senelik "hacamat ve suluk tedavisi" bolumunu secerim, muhendislik secmem.

yüksek makina mühendisiyim ve 35 yaşındayım.
çok sağlam kariyerleri olanlar var alt / üst dönemlerimde.
ama tamamen bireysel başarıya bağlı.
biraz da doğru yerde doğru zamanda olma şansına.
bence hype bitti.
ne kadar geniş / çok olasılık varsa isteğinin de olmama olasılığı o kadar fazla.
tıp oku veya hiç okuma.
ben harcadığım (okul, yüksek lisans, kariyer) emeği başka bir şeye harcasam çok daha iyi yerlerde olurdum.

paran yoksa ve orta gelir grubunda değilsen sınıf atlamak istiyorsan tıp,

paran varsa bilkent vs bir okulda makine veya elektrik

ne okursan oku, ya networkün sağlam olacak ya da doğru zamanda doğru yerde olacaksın. diplomadan çok small talk ve şeytan tüyü dedikleri passive skill daha önemli. gerisi fasa fiso.

not: beyaz yakalı.

Uçak mühendisligi infosu olan var mi

Bundan 3-4 yıl önce de tıp bitmişti. Sıralaması 30klara kadar yükselmişti. Maaşları çok düşüktü o zamanlar.

Ben makine okuyorum ve mezun olmaya yaklaştım. Yazılanlara katılmakla birlikte, başarılı bir mühendislik öğrencisinin sırtının yere gelmesi çok zor. 3.5+ ortalama ile hiçbir şirket sizi kolay kolay eleyemez. 3.5 yapmak zor değil bu arada, ders çalışma ile gayet oluyor. Tabii son gün son hafta çalışarak yapılabilecek bir şey değil.

Özellikle savunma sanayide çok fazla alım oluyor. Cidden biliyorsanız sizi alıyorlar. Baykarın tüm iştirakleri mesela, yılda 3-4 tane stajyer alım programları var. Önce bir tane teknik sınav oluyor, sonra tekinik grup mülakatı oluyor. Teknik grup mülakatında size 3-4 tane soru soruyorlar, bildiğiniz taktirde kesin giriyorsunuz.

Aselsan sınav bile yapmıyor, üniversite sıralaması + ortalama ile alıyor. Referans şu bu bilmem ama benim okulumda giren çok fazla kişi var, benim de kabul aldığım oldu.

Mühendislikte şunu da anlamak lazım, her mezun tam mühendis olmuyor. Daha ansys kullanmamış kişi en fazla evrak excel işi yapabilir. Arge departmanlarında çok sağlam kişiler çalışıyor. Özellikle bu ms office işi ile arge departmanında çalışan mühendis arasındaki farkı stajlarımda çok iyi gördüm.

Top tier okul + yüksek ortalama ile yapılamayacak şey yok. Ekşide ortalama önemsiz diyorlar ama bence tam tersi. Yüksek ortalama çok etkileyici oluyor ve arge/ürge de direkt bakıyorlar. Ayrıca yüksek ort ile düşük ort kişiyi direkt anlıyorsunuz. Bir teknik soru sorun; birisi cevap verirken diğeri ya o ders şöyle zordu bizim hoca şöyle yaptı gibi şeyler diyecektir :) Referans varsa önemsiz tabii.

Uçak mühendisliği hakkında çok olumlu şeyler duymadım. Itü de okuyup bayağı hayıflanan gördüm. Ben olsam makine ya da elektrik/elektronik seçerdim. Ehb de savunma sanayide çok var.

Şunu da ekleyeyim; alman firmaları referansız almıyor genelde, bsh grubu, Siemens, mondelez, j&j, Mercedes Benz Türk/otomobil Buralarda kimlerin çalıştığına şahit oldum…
Ama hyundai, Toyota, savunma sanayiler, Philips Morris, Renault Oyak/mais tarzı firmalar top tierleri bırakmıyor.

referansınız yoksa mühendislik okumayın. ya da yüksek ortalama yapıp yurtdışına kaçabileceğiniz yerleri seçin.

sıralamayla falan alınma yalanlarını geçin, milletvekili torpili koyup giremeyen arkadaşım olmuştu o "sıralamayla alan" yerlere, asker çocukları patır patır girerdi bizim zamanımızda ortalaması yerlerde sürünen, biz görüşmeye bile çağrılmadık. şimdi tarikatçılar dolduruyor.

tıp dışında bir şey sakın yazma bence. istediğin tıp fakültesi gelmiyorsa bir sene daha bekleyip o fakültenin tıpını hedefleyebilirsin. tıpta referans vs. hiç ihtiyacın yok, ihtiyacın olan tek şey para sayma makinesi olabilir :)

eskiden mühendislik derdim ama bence artık mantıksız. tekniker olmak bile daha iyi. tıp mantıklı geliyor bana da. sonrasında bir sürü alana da kayabilir. yapay zeka doktorları ele geçirecek vb. şeylerde de önce mühendisler gider. tıpta inanılmaz bütüncül bakmak gerekiyor, en abudik bir şey bile etkileyebiliyor. bu yüzden tıpta decision making için hala doktorlara ihtiyaç olacak. ama o sıralama iyi bir tıpa yetmez galiba?

Tıp diyen vizyonsuzları gördükçe şaşırıyorum.
İlgi alanına göre çok değişir.
Bence bilgisayar mühendisliği iyi bir üniversite olmak koşulu ile değerlendirilebilir.

Mesleklerin ortalamalar üzerinden karşılaştırılması daha sağlıklı. Mahrumiyet bölgesinde acil serviste gecesi gündüzü birbirine karışan doktorla Google'da çalışan bilgisayar mühendisliğini karşılaştırmamalısın.

10 bin ile top olmayan bir üniversitede top bir mühendislik; ya da top bir üniversitede top olmayan bir mühendislik okuyabilirsin. İki durumda da çok özel bir yeteneğin yoksa mezun olunca alacağın para 50 bin, seneler geçtikçe 150 bine çıkarsın.

10 bin ile hangi tıbba girersen gir, hiçbir özel yeteneğin olmasa bile mezun olduğunda 150 bin, herhangi bir uzmanlık yaptığında da 300 bin civarında gelirin olur. Uzmanlığı da karakterine ve yeteneğine göre seçersin.

Ortalama insanlar için geçerli olanlar bunlar. Ama benim ağzım çok iyi laf yapar, ikna kabiliyetim yüksek, girişkenim ve prezantablım diyorsan okumasan bile çoğu işte başarılı olursun.

bizim ulkede siralama fetisizmi var ama aslinda "ekol"e bakmak lazim.

mezun olacagin okul bilim adamimi mi yetistiriyor, eli takim tutacak saha adami mi yoksa yonetici mi? ona gore okul secmek lazim ama bunun cogunlukla iskalaniyor olmasina sasiriyorum.

ucak muhendisi 2 tanidik var, ikisi de oldukca kafali tipler.
erkek olan thy'ye girdi, baya dindarlasti, her cuma bir sure paylasiyor...
kadin olan uzun sure issiz kalinca sekreter gibi bisey oldu, tam olarak ne yapiyor cozemedim.

Saint Petersbourg.

Sydney

Büyük şehir değil ama omatepe Nicaragua - bence dünyadaki cennet burası

İsfahan

şangay
busan
ny tabi

Santa barbara

Vancouver, BC.
kanada'nin acik ara en guzel sehri.

long beach'i çok sevdim ben.
büyük şehir.
deniz kıyısı.
orange county'e de yakın.
fırsatım olsa zevkle yaşardım.
aşırı zengin olsaydım laguna beach de cennet.

Tiflis

St. Petersburg, Marakeş, Cusco

st. petersburg ve sydney

Rio de Janeiro, Sydney, Cape Town, Mexico City, Osaka.
Kücük sehir cok var da bunlar büyük sehir olarak asiri eglenip mukemmel vakit gecirdigim yerlerden bir secki

bridgestone turanza 6,
continental premium contact 7,

4 mevsim dediğin lastik eğer kar amblemli ama yazın da gidebilecek bir lastik ise Continental AllSeasonContact 2 iyidir.

mevcut insignia b'mizde takılı şu an.

designer'ın dedikleri ne yazık ki bildiğin yaz lastiği aslında.

lastiğin kralı michelin ancak çok çabuk yıpranıyor. para problemi yoksa continental, pirelli. uzun ömür dersen goodyear,bridgestone. biraz daha uygun dersen hankook. ortalam üzmez dersen falken,kumho.

Ben de 4 mevsimleri epeyce bi araştırdım.

Bu kar sembollü premium 4 mevsimler istanbul için epey mantıklı geldi ve sonunda Michelin CrossClimate aldım. Henüz kar görmedim ama özellikle uzun yolda memnunum diyebilirim.

kar amblemli al +1
continental derim.

Crossclimate al

Ekşi duyuruda tanıştık.

Garip bir soru sormuştu ben de cevap vermiştim. Aylar sonra aklıma geldi, ne yaptığını sordum. Aylar sonra da görüştük diye gidiyor.

Biraz daha kahrolasın diye bu cevabı yazdım. (şaka)

karayiplerde 500 nüfuslu bir adada plajda tanıştık. zaten çok fazla insan yoktu tanışılacak. ilk görüşte aşk gibi. o gün birşeyler aldığını düşünüyorum, biraz fazla çılgındı.

eski iş yerimizde.

ben işe yeni başlamıştım. birkaç arkadaş işten beraber çıkmıştık, bazılarını tanımıyordum. onu da tanımıyordum. metro metrobüs yapacağız. herkes kendi durağında indi. biz ikimiz kaldık. baktık gittikçe gidiyoruz. aynı durakta indik. bu sırada tabii sohbet ilerliyor. aynı mahalleye ve aynı sokağa gittik ikimiz de şaşkınız. o sola döndü ben sağa döndüm. komşu çıktık. :d böylece muhabbetimiz arttı. ofiste de işlerimiz gereği beraber çalışınca daha da muhabbetimiz arttı. önce sevgililik olarak başlamasa da benim hemen aşık olmam sonucu bir noktada sevgililik durumuna geldik :d

1) inci sözlük, 2011 sonu / 2012 başı
2) ortak zevkler - arkadaş çevresi - ekşi sözlük karışımı, 2015
3) ekşi sözlük zirvesi, 2018

Müşterisiydim, tavladım, evlendik, çok mutluyuz.

ben ve çevremdeki yakın bir arkadaşımla dönem dönem aynı konuşmayı yapıyoruz. evdeki özgürlük alanı, yalnız kalma, eşle çocukla vakit geçirmek daha keyifli geliyor.

bunun baz nedenini biz aslında iş yaşam yüküyle bağdaştırıyoruz. çünkü işteki vakit kayıp zaman gibi görülüp, sosyal yaşama ayırılan zaman da kayıp zamanının kazandırdığı parayı harcamak gibi olunca büyük bir ikilemde kalıyor insan.

yaklaşık iki aydır işsizim ve son iki ayda belki de iki senede görüşmediğim arkadaşlarımla görüşüp buluştum. ben kesinlikle iş yaşam dengesi diyorum.

iş yüzünden. zaman da enerji de yok. sabah 7.30'da iş için kalıyorum eve eve geldiğimde de en erken 19.30 oluyor. evde pineklemeye bile enerjim kalmıyor bazen sızıyorum.

normalde sosyalleşmek, gidip birileriyle bir şeyler konuşmak, bir şeyler paylaşmak değil mi en temelinde? ama instagram - WhatsApp vs derken, arkadaşlarınızdan bol bol haber alıyorsunuz artık. konuşacak bir şey kalmıyor. konuşacak bir şey olmayınca, sosyalleşmeye gerek kalmıyor.

benimkini mevcut ekonomik durum azalttı. bir kahve içelim diyorsun 200-300 lira, bir bira içelim diyorsun 300-400 lira. yemek ekledin mi ucu yok.
artık sadece belturda buluşalım diyenlerle sosyalleşiyorum.

ekonomik durumdan dolayı zevk almıyorum ben de.
işsizim.
geleceğimi ve 2 ay sonra nerede olacağımı bilmiyorum.
bilsem inan köpekler gibi eğlenip, her akşam dışarı çıkardım.

yer, zaman ve butcenin onemsiz oldugu, dengim ve benzer beklentilerdeki insanlarla sosyallesmekten cok zevk aliyorum enerji depolayip desarj oldugumu hissederek ayriliyorum. ama bazen gorev gibi gidip dunya kadar hesaplar odeyip, bittikten sonra of bi durup scrollayayim hissi oluyo. onlar olmasa hayat daha yasanir bi yer olurmus

hafta sonları evde oturup premiere lig maçlarını izlemek çok daha keyifli.

Bende tam tersi. Bunun sebebi Lise ve üniversite yıllarımın asosyal geçmesidir. Çalışmaya başlamamla birlikte seneler içerisinde sosyalliğim artı. Pandemi sonrası etkinlikler, cafeler, pub, gezilerim çok oldu.

"Subaru XV Kol Dayama / Kolçak Yükseltici" şeklinde bir arama yaparak uygun ürünü alın ve kullanın. Sürüş esnasında kolunuz bu aparatla yüksekte kalırsa bu ağrılar kaybolur.

Uzun mesafede kol ağrıtıyorsa arabayı bir rot balanstan geçirmek lazım. Tabi önce lastikler ne durumda ona bakmak gerek. Sağ sol lastikler aynı mı, aşınmaları eşit mi, hava basınçları eşit mi ve mevsime uygun mu, ona bakmak lazım.
Kazalı bir arabaysa şasede ya da kaportayı oturtmada bir yamukluk varsa da lastiğe falan bile bakmaya gerek yok, araba bi tarafa asılıyodur, sen yoldan çıkmasın diye farkına varmadan öbür tarafa çekiştirmekten kol kası yaparsın.

Denemeyi de şöyle yapabilirsin. Düz olduğundan emin olduğun bir yol bul. Trafiği de az olsun. Yollar genelde su tutmasın diye balık sırtıdır ve sağa doğru eğimlidir. Öyle bir yol olmamasına dikkat et. Hızlanıp direksiyonu bıraktığında düz gitmeyip hep bir yana ve ağrıyan kolunun aksi istikametine doğru gidiyorsa, o zaman ilk paragrafta söylediğim bir sorun var demektir.

Fark etmeden direksiyonu çok sıkıyor olabilir misiniz?
Ben de aynı sorunu yaşıyorum. Hızım arttıkça sanki direksiyonu daha sıkı tutmam gerekiyormuş gibi hissediyorum arabaya hakimiyetimi artırmak için. İki kolum da ağrıyor uzun yolculuk sonrası. Normal kısa süreli kullanımlarımda böyle bir sıkıntım yok.
Siz de duruşunuzdan mı tutuşunuzdan mı olduğunu bir gözlemleyebilirsiniz.

Araç kendi servisinde bir ay önce bakıma gitmişti, lastikler yaz lastiği ve bir yıl oldu daha alalı, kaza filan gibi şeyler olmadı, bunlardan olabileceğini de hiç düşünmemiştim bu arada ama her zaman için aklımda olsun teşekkür ederim,
Testi de yapacağım mutlaka
Mirket

direksiyon derinliği, yüksekliği (ayarlanabiliyorsa)
sürüş pozisyonunuz
koltuğun yüksekliği ve ileri / geride olması
direksiyon döndürürken kolu ağrıtabiliyor.
sürüş pozisyonunuzun düzgün olduğundan emin olun.
sonra mirketin dediğinden devam.

Sürücü kadınsa muhtemel problemler:

1) Direksiyon yükseklik ve derinlik ayarı yapılmamış

2) Koltuk çok yakın ve sürüş pozisyonu uygun değil

3) Kol dayama hatalı sürüş pozisyonu yüzünden çok geride kalmış ve kol devamlı direksiyonda

Uzun yolda devamlı 9:15 pozisyonunda, koltuk ön cama dayanmış şekilde araba kullanırsanız en kral şoför bile acı çeker.

Ben aracın rot balansında bir sıkıntı olduğunu düşünmüyorum, hem titreşimi farketmemek imkansız hem de aracı bırakırsanız bir tarafa doğru gitme eğiliminde olur, bunu da farketmemek imkansız. Zaten düz yolda bile ip gibi gidemezsiniz. devamlı ufak duzeltmeler yapmak gerekli.

Aslında surecegim zaman en aşağı indiriyorum direksiyonu. Koltuğun ileri geri ayarıni da yapıyorum ama bence dirsek dayama uzakta evet. Bu hareket ediyor mu acaba, buraya kolumu koyamiyor olmamı da düşünmemiştim,
Boyum mu yetmiyor nedir 😅 inince bir kurcalayacagim bunu da, teşekkürler
kimlanbu

xv'de kol dayama ileri geri aşağı yukarı hareket etmiyor ne yazık ki. ben sol kolumu cam eşiğine koyup sol elimle saat 9 gibi bir yerden tutuyorum. kol dayama yerinin önündeki bardaklığa da 1.5 litrelik su şişesi koyuyorum, sağ kolumu da ona dayıyorum.

Direksiyon sadece aşağı yukarı hareket etmez, kendinize doğru çekerseniz size doğru da hareket eder bilginiz olsun.

Torasik outlet sendromuna bağlı kol ağrısı olabilir. Fizik tedavi ve rehabilitasyon bölümüne muayene olmanızı öneririm

Doğru insanla evlenirdim. Ben evlendiğimde ikimiz de çok toyduk, çocuktuk neredeyse o yüzden ona bişey diyemem.

bekarım.
şimdiki aklım olsa 2018'deki sevgilimle hemen evlenirdim.

34 e ,bekar.
Mümkün olsa askere gitmeden evlenirdim.bıktım arayış içinde olmaktan,saçma insanlardan.

Esimle yas, sehir is her seyden bagimsiz hemen evlenirdim.
Esimi hic tanimamis olsaydim da birini bulur yine evlenirdim.

Bence evliligi seven biriyle evli olmak cok güzel.

başka biriyle evlenirdim

Eşime geç rastladım. 20lerin başında birbirimizi bulup daha çok gezmek takılmak isterdim

Bekarım, şimdiki aklım olsa 25’te evlenirdim.